Για έναν ΟΡΑΜΑΤΙΚΟ Δήμο

Μια νέα δημοτική κίνηση που προσδοκά να αλλάξει την πορεία του δήμου μας, καλείται να δώσει απαντήσεις σε δύσκολα ερωτήματα, να δώσει το έναυσμα στην ελπίδα και στο όνειρο, να ορθώσει το ανάστημα μαζί με τους πολίτες των πόλεών μας, μέσα σε ένα διαλυμένο τοπίο, τη στιγμή που οι επιπτώσεις της κρίσης έχουν αφήσει ανεξίτηλο το σημάδι τους στην τοπική αυτοδιοίκηση με την καταστροφική πολιτική των μνημονίων και του Καλλικράτη.

Καλείται να επιλύσει μια δύσκολη εξίσωση, ανάμεσα σε δυο επιλογές που εμφανίζονται ως κυρίαρχες, ανάμεσα σε μια στείρα καταγγελία με ευχολόγια και μια μοιρολατρία αδιέξοδη με τη λογική της διαχείρισης. Ανάμεσα σ' αυτά τα δυο, η επιλογή για την "Ενεργή Συμπολιτεία" ήταν ξεκάθαρη, μας την υπενθύμισε στη συνέλευση ο πρώην δήμαρχος Μιχάλης Λεβέντης, την ημέρα που εκλέξαμε ως επικεφαλής της κίνησης τον Κώστα Βαμβακά. 

Πήραμε τη σκυτάλη για να διεκδικήσουμε έναν ΟΡΑΜΑΤΙΚΟ ΔΗΜΟ, σε πείσμα των καιρών, ακολουθώντας τις αγωνιστικές παραδόσεις του τόπου μας. Δεν υπάρχει κανένα δίλημμα για εμάς: προέχει η κοινωνία, οι άνθρωποι και οι ανάγκες τους. Παράλληλα, όμως, σχεδιάσαμε ένα πρόγραμμα με την πιο ολοκληρωμένη περιγραφή για τη φυσιογνωμία που θέλουμε να έχει ο τόπος μας, μέσα από εξαντλητικές διαβουλεύσεις και συζητήσεις, με ανθρώπους που η ύπαρξή τους στην περιοχή μας ταυτίστηκε με τα κοινωνικά κινήματα και τους αγώνες για το περιβάλλον. 

Κινδυνεύσαμε να θεωρηθούμε αιθεροβάμονες μιλώντας για την απελευθέρωση και τη διεκδίκηση του παραλιακού μετώπου, για ένα μακρόπνοο σχέδιο που θα οδηγήσει την πόλη μας χρόνια μπροστά, θα την κατατάξει ανάμεσα στις πολιτισμένες πόλεις, με σεβασμό στους δημόσιους χώρους, και κυρίως στον ίδιο μας τον εαυτό, διεκδικώντας όλα αυτά που μας έχουν στερήσει τόσα χρόνια τα τεράστια συμφέροντα που λυμαίνονται τον τόπο μας. Βρήκαμε αντιστάσεις, ανήθικη πολεμική, διαστρέβλωση των θέσεών μας, έως και απειλές. Βρήκαμε όμως και μια ελπιδοφόρα αγκαλιά από το σύνολο των συμπολιτών μας στην Ελευσίνα και τη Μαγούλα που ασπάστηκαν αυτό το όραμα. Μ' αυτούς θα παλέψουμε και μ' αυτούς θα νικήσουμε!

Ασπασία Στεφανίδη, υποψήφια δημοτική σύμβουλος με τη δημοτική κίνηση Ελευσίνας Μαγούλας "Ενεργή Συμπολιτεία", επικεφαλής Κώστας Βαμβακάς

Eξαρτημένοι - Ανεξάρτητοι σε Ελευσίνα - Μαγούλα

Αυτοδιοικητικές και περιφερειακές εκλογές και κάνουν την εμφάνιση τους άτομα, που στο παρελθόν επιδείκνυαν την κομματική τους ταυτότητα και επαίρονταν για την κομματική τους προέλευση και υποστήριξη.

Χαλεποί γαρ οι καιροί και γι' αυτούς και για τα κόμματα από τα οποία προέρχονται.
Κόμματα εξουσίας του ελληνικού λαού επί σειρά ετών, κόμματα του κυβερνητικού σχηματισμού (Ν.Δ και ΠΑΣΟΚ).

Πώς λοιπόν νομίζουν ότι θα επιβιώσουν αυτοί και τα πνέοντα τα λοίσθια κόμματα τους; Μα εμφανιζόμενοι ως "ανεξάρτητοι" ή "ακομμάτιστοι" ή "υποψήφιοι χωρίς χρώματα", γιατί έτσι πιστεύουν ότι θα παραπλανήσουν τους δημότες του Δήμου μας. Υποψήφιοι που εξελέγησαν στην αυτοδιοίκηση με την επίσημη υποστήριξη ενός κόμματος, π.χ κος Τόλης (ΠΑΣΟΚ) , κα Λεβέντη(Ν.Δ), σήμερα που τα κόμματα αυτά καταρρέουν, αρνούνται κομματική ανάμειξη και στήριξη.

Είναι οι ίδιοι οι οποίοι, σε άλλες περιόδους, παρακαλούσαν στα κομματικά γραφεία, για να αποσπάσουν την επίσημη στήριξη των κομμάτων τους.
Είναι αυτοί που υπηρέτησαν και υπηρετούν το καταρρέον πολιτικό σύστημα με αποφάσεις και στάση ζωής, σε όποια νησίδα εξουσίας και αν ανήκαν ή ανήκουν. Οι πολίτες της Ελευσίνας μπορούν να ανατρέψουν τα σχέδια τους, τους τακτικισμούς τους εις βάρος τους και να τραβήξουν τη μάσκα των υποτιθέμενων "ανεξάρτητων" ή "ακομμάτιστων".

Να αναδείξουν
- πρόσωπα με εντιμότητα, ήθος και νέες ιδέες.- πρόσωπα τα οποία χωρίς να αρνούνται την πολιτική τους ταυτότητα, θα στηρίξουν τους αγώνες και τα δίκαια αιτήματα τους.
- πρόσωπα που έχουν αναδειχθεί μέσα από κοινωνικούς αγώνες, έχουν επιλεγεί για υποψήφιοι με απόλυτα δημοκρατικές διαδικασίες και δεν έχουν επιβληθεί από κανένα κομματικό μηχανισμό.

 Μοναχολιά – Βασιλειάδου Ουρανία
  Εκπαιδευτικός
 

ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΟΔΗΓΙΑΣ SEVEZO ΣΤΟ ΘΡΙΑΣΙΟ

«ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΜΗΝ ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ»

Με πρωτοβουλία της Δημοτικής Κίνησης «ΕΝΕΡΓΗ ΣΥΜΠΟΛΙΤΕΙΑ» διοργανώθηκε την Τετάρτη 19 Φεβρουαρίου  ομιλία ενημέρωσης σχετικά με τους τρόπους πρόληψης και αντιμετώπισης μεγάλου τεχνολογικού ατυχήματος, όπως ορίζονται με  την Οδηγία Sevezo.

 Ο κίνδυνος στον οποίο υποβάλλονται οι κάτοικοι της Ελευσίνας  είναι ζήτημα που μας αφορά όλους, είναι ζήτημα κοινωνικής συνοχής και αλληλεγγύης.

 Η αφορμή δόθηκε (για άλλη μια φορά) από το παραλίγο ατύχημα μεγάλης έκτασης και επικινδυνότητας στα ΕΛΠΕ μετά την παραμόρφωση στο κέλυφος του αντιδραστήρα της νέας μονάδας, για το οποίο με πρωτοβουλία της «ΕΝΕΡΓΗΣ ΣΥΜΠΟΛΙΤΕΙΑΣ» δημότες της πόλης μας  κατέθεσαν ήδη μηνυτήρια αναφορά στην Εισαγγελία.

Στην σχεδόν γεμάτη αίθουσα του Εργατικού Κέντρου, (όπου έλαμψαν δια της απουσίας τους τα μέλη της δημοτικής αρχής), η ομιλήτρια Α. Λαζαρίδου (Χημ. Μηχανικός, Καθηγήτρια Πυροσβεστικής Ακαδημίας και ειδικός στον τομέα ασφάλειας βιομηχανίας) μας μίλησε για την υποχρέωση εκπόνησης μελετών ασφαλείας, μελέτης, αναγνώρισης, διαχείρισης κινδύνων, πληρότητας σεναρίων ατυχήματος, ενημέρωσης των αρμοδίων αρχών ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ, για τα σχέδια αντιμετώπισης, διαφυγής και ελαχιστοποίησης συνεπειών. Η θέση της ομιλήτριας ότι οι βιομηχανίες δεν είναι κατ ανάγκη κακές, ΕΦΟΣΟΝ ΤΗΡΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΑΝΑΓΚΑΙΟΙ ΟΡΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ, αποδείχθηκε κενή περιεχομένου, ειδικά σ’ ό,τι αφορά την «εφαρμογή» τους στην περιοχή μας.

Έτσι, από τα στοιχεία που παρουσίασε ο Χρήστος Χρηστάκης - πρώτος ομιλητής της εκδήλωσης και εκπρόσωπος της κίνησης «ecoeleusis»,

ΠΡΟΣ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ «ΞΕΡΟΥΝ»

Με λένε Μελέτη Καββαδία. Μένω στην οδό Κοντούλη στην Ελευσίνα.

Ξέρω που είναι το 1^ο Λύκειο, ξέρω ποιο είναι το πλησιέστερο φαρμακείο, ξέρω που είναι η EUROBANK, ξέρω ότι τα super market EXTRA πουλήθηκαν στον Σκλαβενίτη, ξέρω να κατευθύνω έναν επισκέπτη στα γραφεία του ΙΚΑ ή στον Αρχαιολογικό χώρο.

 

Δεν ξέρω τίποτα για την «οδηγία SEVEZO».

  Ξέρω πολλά για την καθημερινή ζωή μου στην Ελευσίνα, δεν ξέρω τίποτα  για την επιβίωσή μου σε περίπτωση Βιομηχανικού Ατυχήματος Μεγάλης Έκτασης. Δεν ξέρω πως πρέπει να αντιδράσω αν είμαι στο σπίτι, αν οδηγώ ή αν είμαι στην ουρά στην εφορία. ΔΕΝ ΞΈΡΩ ΤΙΠΟΤΑ!

  Τι είναι το Βιομηχανικό Ατύχημα Μεγάλης Έκτασης (ΒΑΜΕ);  Μετά το βιομηχανικό ατύχημα στο Sevezo της Ιταλίας το 1976 η Επιτροπή της Ευρωπαϊκής Ένωσης  εξέδωσε το 1982 την Κοινοτική Οδηγία 82/501/EK, γνωστότερη ως Οδηγία Seveso με την οποία καθόριζε μέτρα και περιορισμούς για την αντιμετώπιση των κινδύνων από ατυχήματα μεγάλης έκτασης, όπως πυρκαγιές, εκρήξεις, διαρροές τοξικών και επικινδύνων αερίων σε βιομηχανικές δραστηριότητες. Στην Ελλάδα η εν λόγω Οδηγία 96/82/EK (Οδηγία Seveso ΙΙ), εφαρμόζεται με την  Κοινή Υπουργική Απόφαση με αριθμό 12044/613/19-3-2007 (ΦΕΚ 2259Β/27-11-2007).

   Είναι πιθανό να συμβεί στην Ελευσίνα Βιομηχανικό Ατύχημα Μεγάλης Έκτασης; Δυστυχώς είναι! Πριν σπεύσουν οι καθησυχαστικά «υπεύθυνοι» να με χαρακτηρίσουν ως κινδυνολόγο, τους επισημαίνω ότι στη σύνταξη των « Εθνικών κατευθυντήριων οδηγιών επιθεωρήσεων ΓΙΑ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΕΙΔΩΝ & ΦΥΣΙΚΟΥ ΑΕΡΙΟΥ» συμμετείχαν οι εταιρείες :         ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ Α.Ε. Βιομ. Εγκαταστάσεις Ασπροπύργου (ΒΕΑ),

ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ Α.Ε. Βιομ. Εγκαταστάσεις Ελευσίνας (ΒΕΕ),

ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ Α.Ε. Βιομ. Εγκαταστάσεις Θεσσαλονίκης (ΒΕΘ),

ΜΟΤΟΡ ΟΪΛ ΕΛΛΑΣ.

Τα διυλιστήρια Ελευσίνας ξέρουν ότι υπάρχει η πιθανότητα να συμβεί ΒΑΜΕ στις εγκαταστάσεις τους. Πολύ μικρή πιθανότητα, ελάχιστη ίσως, αλλά υπάρχει!

 

   Υπάρχει κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα αυτή τη στιγμή; Προφανώς, υπάρχει! Μετά από καταγγελία του Εργατικού Κέντρου Ελευσίνας το ΚΕ.Π.Ε.Κ. (Κέντρο Πρόληψης Επαγγελματικού Κινδύνου) με ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΕΠΕΙΓΟΝ έγγραφό του στις 3-2-2014 διαπιστώνει «..παραμόρφωση του κελύφους του αεριοποιητή (gasifier) R-003 της μονάδας 32.» κι «επειδή … 4. Η εγκατάσταση υπάγεται στην οδηγία SEVESO, με αποτέλεσμα πιθανή ρήξη του κελύφους του αντιδραστήρα να έχει ίσως πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα εις βάρος της ασφάλειας των εγκαταστάσεων και της ευρύτερης περιοχής.» παρακαλεί «…να διερευνηθεί η ασφαλής λειτουργία των εγκαταστάσεων.»

 

   Κι η πολιτεία τι κάνει; Κεντρική κυβέρνηση, περιφερειακή αυτοδιοίκηση, τοπική αυτοδιοίκηση έχουν Σχέδιο Αντιμετώπισης Ατυχημάτων Μεγάλης Έκτασης (Σ.Α.Τ.Α.Μ.Ε.) όπως είναι υποχρεωμένες από το νόμο; Έχει καταρτιστεί; Έχει επικαιροποιηθεί μετά τις πρόσφατες επεκτάσεις; Έχει «δημοσιοποιεί με κάθε πρόσφορο μέσο προκειμένου το κοινό να διατυπώσει τη γνώμη του»; Έχουν γίνει  «ασκήσεις ετοιμότητας σε συνεργασία με τον ασκούντα την εκμετάλλευση και τους

συναρμόδιους φορείς, για την εφαρμογή και την εκπαίδευση στο εξωτερικό σχέδιο έκτακτης ανάγκης.»;

 

Ξέρετε εσείς κάτι; Γιατί, παρά το ότι μένω στην Ελευσίνα από τότε που γεννήθηκα, παρά το ότι θέλω να μένω κι αύριο, ΕΓΩ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΙΠΟΤΑ ΓΙΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ! 

 

 

 

Μελέτης Καββαδίας

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ ΜΕ ΤΑ ΙΔΙΑ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ

Η ώρα της αυτοδιοίκησης

 

 

 

Δημοτική Κίνηση Ελευσίνας – Μαγούλας :¨Ενεργή Συμπολιτεία ¨ - Κώστας Βαμβακάς

 

 

 
Λίγοι μήνες απέμειναν ως τις δημοτικές εκλογές. Και ενώ η καταστροφή της χώρας κορυφώνεται κι αγγίζει κάθε πτυχή της ανθρώπινης ύπαρξης, η πλειοψηφία των δημάρχων ασχολείται ακόμα με την πολιτική της επιβίωση και τη διάσωση των δομών εξουσίας και των αντιλήψεων που διαμορφώθηκαν κατά την προηγούμενη δεκαετία.

Στην Ελευσίνα και στη Μαγούλα, η διοίκηση του «όλα μια χαρά» και της πιστής τήρησης των υπουργικών εγκυκλίων, συμπεριφέρεται ωσάν να απευθύνεται σε πολίτες χωρίς κρίση και μνήμη. Αυτοθαυμάζεται και κομπορρημονεί, ως η διοίκηση του πλέον πρωτοπόρου στην διαχείριση των απορριμμάτων  και λιγότερου χρεωμένου δήμου, τη στιγμή που η αντίδρασή της απέναντι στις επιπτώσεις της κρίσης είναι εκκωφαντικά ανεπαρκής, τη στιγμή που δεκάδες συμπολίτες μας χωρίς δουλειά, χωρίς θέρμανση, χωρίς ρεύμα παλεύουν για την επιβίωση. Κατά τους διοικούντες,  προφανώς, «Δήμος» δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια μηχανή παραγωγής εργολαβιών, αποδοχής χορηγιών, απευθείας αναθέσεων και τίποτε άλλο.

Απροετοίμαστη και προκλητική, η παράταξη-καθεστώς της τελευταίας δωδεκαετίας, αντιλαμβάνεται ακόμη και την κοινωνική αλληλεγγύη ως πεδίο ψηφοθηρίας και ενίσχυσης των πελατειακών της δικτύων. Την ώρα που επείγουν οι επαναπροσδιορισμοί και η ανάληψη πρωτοβουλιών, ο άρχων της πόλης επιλέγει να φωτογραφίζεται με τον υφυπουργό αγροτικής ανάπτυξης, σε μια εκδήλωση για να γιορτάσουν... τη σίτιση των μαθητών του  2^ου Δημοτικού Σχολειού Μαγούλας! Γιόρταζαν, σε κλίμα ανάλογο με τις φιέστες της Φρειδερίκης, την φτώχια και την ανεργία που τελικά επέβαλαν στην Ελληνική κοινωνία.

Καυχώνται και διατυμπανίζουν ότι και πάλι ως πρωτοπόροι απέτρεψαν, δαπανώντας το ¨υπέρογκο¨ ποσό των 5.340€,  τη  διακοπή του ρεύματος σε  19 οικογένειες, όταν τα σπίτια που δεν έχουν ρεύμα στην Ελευσίνα υπερβαίνουν τα 150 και όταν σε μια και μόνο εκδήλωση του Δήμου για τις ΚΟΙΝΣΕΠ -με 60 άτομα σημειωτέον- δαπάνησαν  3.200€ για καφέδες και γλυκά  !

Αλλά οι, λαλίστατοι κατά τα άλλα, άρχοντες του τόπου βουβαίνονται όταν το προσωπικό του δήμου απολύεται, σιωπούν για την παντελή ανυπαρξία νέων προσλήψεων μόνιμης εργασία, τηρούν σιγή ιχθύος για την καταστρατήγηση εργασιακών και κοινωνικών κεκτημένων κι αντί να στηρίξουν τις δημοτικές υπηρεσίες και τους εργαζόμενους, σπεύδουν πρόθυμα να διαφημίσουν και να υιοθετήσουν πρώτοι κάθε νεοφιλελεύθερη «καινοτομία» (εργολάβοι, ΜΚΟ, "μαϊμού"  ΚΟΙΝΣΕΠ).

Σε αντίθεση όμως με όλα αυτά, η πραγματική Αυτοδιοίκηση θα υπάρχει, όσο πυροδοτεί κοινωνικές διεργασίες αντί να συμβάλει στη σύγχυση και την αφασία, όσο επενδύει στις δυνατότητες των εργαζομένων της αντί να γίνεται προπομπός αντεργατικών ρυθμίσεων, όσο προστατεύει τις υποδομές της και επεκτείνει την κοινωνική της παρέμβαση αντί να παραδίδει τα πάντα στην Αγορά. Όσο δηλαδή συγκροτεί τοπική κοινωνία και όχι έναν ακόμη μηχανισμό επιβολής των κυβερνητικών πολιτικών.

Και μπορεί εύκολες λύσεις να μην υπάρχουν, -ούτε και επιστροφή σε κάποιο υποτιθέμενο ιδανικό παρελθόν- όμως εδώ που φθάσαμε, χρειάζεται μια ριζική στροφή:

Οι δήμαρχοι να στραφούν στους δημότες, οργανώνοντας έναν τρόπο επιβίωσης των τοπικών κοινωνιών στον αντίποδα των πολιτικών του μνημονίου. Η διέξοδος δεν βρίσκεται στους προθάλαμους των υπουργείων και στην μικροπολιτική, αλλά στην προοπτική να λειτουργήσει η τοπική κοινωνία ως μια πραγματική κοινότητα ανθρώπων, ικανή να αντιστέκεται και να αντιμετωπίζει την κρίση. Οι νέες δημοτικές διοικήσεις πρέπει να επιχειρήσουν την ανάκτηση των οικουμενικών ιδεών, της ίδιας της πολιτικής ως κοινού αγαθού, της συμμετοχής στη διαχείριση των κοινών, την ανάκτηση των δημόσιων αγαθών ως δικαιωμάτων. Οι νέες δημοτικές διοικήσεις πρέπει να βγουν από το οχυρωμένο κάστρο του δημοτικού συμβουλίου και των κλειστών γραφείων , να αφήσουν πίσω  την εικονική πραγματικότητα τις ωραιοποίησης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και να στραφούν στα πραγματικά κοινωνικά δίκτυα, στο δρόμο, στα χειμαζόμενα καταστήματα, στις πλατείες, στις γειτονιές. Στο αξίωμα του ατομισμού ότι «οι ικανότεροι (όπερ μεθερμηνευόμενον: οι φίλοι μας;) θα επιβιώσουν», οι Δήμοι οφείλουν να αντιτάξουν την ενίσχυση των τοπικών δικτύων και των δημοτικών υπηρεσιών, την ενεργοποίηση της αυτοοργάνωσης των πολιτών και με θεσμούς άμεσης συμμετοχικής δημοκρατίας, να επενδύσουν σε μια νέα κοινωνική συνείδηση.

Είναι τώρα η ώρα να προτείνουν  διαφορετικές λύσεις στα μεγάλα προβλήματα της περιοχής μας. Να αντιμετωπίσουν το οξύ περιβαλλοντικό ζήτημα , να  διεκδικήσουν  το παραλιακό  μέτωπο, να διαχειριστούν διαφορετικά το πρόβλημα των απορριμμάτων.

 

Μέσα στο ζόφο των ημερών και παρά την τρέχουσα κοινωνικοπολιτική υποστροφή, ένας νέος βιωτικός και επιβιωτικός δρόμος θα αναζητηθεί και στην Αυτοδιοίκηση, με αφετηρία τις προσεχείς δημοτικές εκλογές. Για να θεμελιώσει τα πάντα από την αρχή, όχι με τα ίδια και γύρω από τους ίδιους, αλλά στη βάση μιας νέας κοινωνικοποίησης, με οδηγό τη Δημοκρατία -και όχι την Αγορά- και με θεσμούς εκπροσώπησης, -με χειραφέτηση, όχι δια αναθέσεων-, στην προοπτική μιας νέας Πολιτείας. Μοιάζει ουτοπικό, αλλά  είναι  η  μόνη  επιλογή  διεξόδου!

Και αυτήν την επιλογή η ΕΝΕΡΓΗ ΣΥΜΠΟΛΙΤΕΙΑ δεσμεύεται να υλοποιήσει

ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΕΥΣΙΝΑ ΠΑΡΑΛΙΑΚΗ ΠΟΛΗ; Ο ΔΥΤΙΚΟΣ ΛΟΦΟΣ του Ντίνου Ρούσση

ΒΛΑΣΗΣ ΚΑΝΙΑΡΗΣ, με τίτλο "ΕΙΣ ΔΟΞΑΝ

 

 

 

 

Το 1875 ιδρύεται το πρώτο εργοστάσιο στην Ελευσίνα, το «Σαπωνοποιείο Χαρίλαου», από τους αδελφούς Λύσανδρο και Εμμανουήλ Χαρίλαο.

Το 1885 ο Επαμεινώνδας Χαρίλαος συνεταιρίζεται με τον Νικόλαο Κανελλόπουλο (τον γενάρχη της δυναστείας Κανελλόπουλων του ΤΙΤΑΝ) και αναλαμβάνουν την διεύθυνση της επιχείρησης που τώρα ονομάζεται  «Ελαιουργείον και Σαπωνοποιείον Χαρίλαος και Κανελλόπουλος» (είναι το γνωστό μας «παλαιό Ελαιουργείο» στην παραλία).

Το 1892 ιδρύεται η «Οινοποιητική Εταιρεία Χαρίλαος και Σια» απ’ τους Επαμεινώνδα Χαρίλαο και Λέοντα Οικονομίδη, το γνωστό μας εργοστάσιο ΒΟΤΡΥΣ δίπλα στο Ελαιουργείο.

Το 1902 ο Νικόλαος Κανελλόπουλος ιδρύει  την εταιρία τσιμέντων ΤΙΤΑΝ.

Έτσι το τσιμεντάδικο άρχισε να λειτουργεί μέσα στην πόλη για 111 χρόνια τώρα. Μάλιστα το 2002 έκανε μεγάλη φιέστα στην πλατεία της Ελευσίνας για να γιορτάσει τα 100 χρόνια και μοίρασε κουτιά με πίτσες στους παρευρισκόμενους για αισθανθούν και αυτοί λίγο το μεγαλείο και τη μεγαλοψυχία της εταιρείας.

Στα εκατόν τόσα χρόνια το ΤΙΤΑΝ ταυτίστηκε με την καταστροφή των αρχαιοτήτων και της υγείας των κατοίκων της πόλης μας, άλλαξε κυριολεκτικά το τοπίο της Ελευσίνας, αφού κατέφαγε τον δυτικό λόφο. Ταυτόχρονα απ’ τα κέρδη αυτού του εργοστάσιου δημιουργήθηκε ο μεγάλος όμιλος του ΤΙΤΑΝ, απ’ τους μεγαλύτερους επιχειρηματικούς ομίλους της χώρας μας.  Εκτός απ’ την πνευμονοκονίαση που μοίραζε αφειδώλευτα στους εργάτες, έδινε και μεγαλύτερους μισθούς στους υπαλλήλους του (και άλλες παροχές), έτσι που να θεωρούνται προνομιούχοι όσοι εργάζονται εκεί. Με δωρεές, προσλήψεις, χορηγίες  αναμείχτηκε κυριαρχικά στα δημοτικά δρώμενα και έγινε ένας απ΄ τους επικυρίαρχους της Ελευσίνας. Εδώ στην Ελευσίνα έγινε και ένα μοναδικό γεγονός. Ο διευθυντής του εργοστασίου, που δεν ήταν δημότης  της πόλης, εκμεταλλευόμενος κάποιες ιδιάζουσες συνθήκες έγινε κοινοτάρχης (τότε η Ελευσίνα ήταν κοινότητα) και καθόριζε ο ίδιος τις όποιες αποφάσεις. Το όνομά του, καθώς και το όνομα του γενάρχη έχουν δοθεί σε δρόμους της πόλης, έτσι για να επικυρωθεί η επικυριαρχία του ΤΙΤΑΝ στα της Ελευσίνας. Η πρωτοκαθεδρία του ΤΙΤΑΝ σαν επικυρίαρχου στα δρώμενα της πόλης υποχώρησε τελευταία και τον πρώτο ρόλο παίζουν πλέον τα ΕΛΠΕ (η ΠΕΤΡΟΛΑ).

Στα εκατόν δέκα χρόνια λειτουργίας του επέφερε σημαντικές αλλοιώσεις στο τοπίο της πόλης. Κυριολεκτικά διαμόρφωσε ένα άλλο τοπίο απόκοσμο.

 

«Το 1934 η καταστροφή είχε ήδη προχωρήσει αρκετά…τότε επρόκειτο για τον κίνδυνο να καταφαγωθούν από τα λατομεία οι ίδιοι οι αρχαίοι λόφοι και να εξαφανισθούν τα ίδια τα μνημεία κάτω από τις εγκαταστάσεις των εργοστασίων. Η λατομία είχε ήδη παραμορφώσει εντελώς το τοπίο και είχε ανεπανόρθωτα αλλοιώσει το φυσικό περιβάλλον του Ιερού τα δε εργοστάσια οινοποιίας ΒΟΤΡΥΣ και τσιμέντων ΤΙΤΑΝ είχαν εγκαταστήσει, το μεν πρώτο από το 1906 το δε δεύτερο από το 1911-15 τις δεξαμενές και τους σωλήνες αποβλήτων και υδροδότησής τους επάνω στην ακρόπολη και ανάμεσα στα ερείπια του αρχαιολογικού χώρου, εκεί δηλαδή που βρίσκονται μέχρι σήμερα…..Είναι βέβαιο ότι η οικοδόμηση των εργοστασίων της Α.Ε. ΒΟΤΡΥΣ κατέστρεψε αρχαία και προφανώς ήταν ανεξέλεγκτη. Σε δύο σωστικές ανασκαφές που έκανε η Εφορεία το 1978 και το 1979 στα υπόγεια και ανάμεσα στα κτίρια του εργοστασίου αποκαλύφθηκαν τμήματα αρχαίων λιμενικών εγκαταστάσεων και κτίσματα του οικισμού των προϊστορικών και γεωμετρικών χρόνων. Είναι γνωστό εξ άλλου και από τις παλαιές ανασκαφές ότι ο αρχαίος οικισμός απλωνόταν προς την πλευρά αυτή μέχρι τη θάλασσα. Καταστροφή οικοδομημάτων στο νοτιοδυτικό τμήμα του οικισμού αυτού αναφέρεται ότι έγινε το 1948 από τις λατομικές εργασίες του εργοστασίου ΤΙΤΑΝ.

Η πιο συνταρακτική πάντως καταστροφή είναι η ολοκληρωτική εξαφάνιση από το εργοστάσιο ΤΙΤΑΝ του δυτικού λόφου μαζί με τον φράγκικο πύργο και τα υπολείμματα του ελληνιστικού φρουρίου, που σώζονταν στην κορυφή του, και μαζί με το σπήλαιο του Πανός, χαμηλότερα προς τη βάση του. Η διάλυση του πύργου και η λατόμηση του λόφου έγιναν το 1953…..Το σπήλαιο του Πανός, που η ύπαρξή του στους νοτιοδυτικούς πρόποδες δεν ήταν από πριν γνωστή, ανατινάχτηκε το 1955 από τους δυναμίτες του ΤΙΤΑΝ μαζί με τα τελευταία υπολείμματα του λόφου οι αρχαιολόγοι περισυνέλεξαν ό,τι απέμεινε από το πλούσιο περιεχόμενό του. Το χρονικό αυτής της εξαφάνισης είναι συναρπαστικό στις λεπτομέρειες του (όπως άλλωστε και ολόκληρο το ελευσινιακό χρονικό που φέρει τον τίτλο «τσιμέντα ΤΙΤΑΝ») όχι τόσο για την τακτική του αντιπάλου όσο για τη μονίμως αμφιταλαντευόμενη και αυτόχρημα υποκριτική στάση της Πολιτείας στο θέμα των μνημείων και των αρχαιοτήτων εν γένει…..» (αρχαιογνωστικό περιοδικό HOROS 1985, συνέντευξη της προϊσταμένης της Γ΄ εφορίας αρχαιοτήτων Θεοδώρας Καράγιωργα-Σταθακοπούλου και περιοδικό «πόσιμον ύδωρ» τεύχος 6, χειμώνας 2002).

 

Η  Κοσμητεία Εθνικού Τοπίου και Πόλεων, με πρόεδρο τον Δημ. Πικιώνη, σε έκκληση που «συνετάγη εν Ελευσίνι τη 5^η Ιουλίου 1966, εν τω χώρω των μεγάλων Προπυλαίων του Ιερού, των οποίων τα λευκά Πεντελικά μάρμαρα, άτινα είχε σεβαστή ο χρόνος, παρεμορφώθησαν και διαρκώς αλλοιούνται εκ των πλήρως τσιμέντων καπνών», αναφέρει «το ιερόν της Ελευσίνος και η πέριξ αυτού περιοχή, έχουν μεταβληθή εις αληθή κόλασιν εκ της γειτνιάσεως των αδηφάγων εργοστασίων, και όλως ιδιαιτέρως του εργοστασίου τσιμέντων, το οποίον εκτός της πρωτοφανούς και ανηλεούς καταστροφής του τοπίου, της εξαφανίσεως πολυτιμοτάτων ερειπίων και μνημείων της αρχαιότητος (παλαιότερον του θεάτρου του επί του σταδίου κλπ πρότινων δε ετών σπηλαίου του Πανός, όπερ ανετινάχθη, τμήματος των τειχών της Ελευσινιακής ακροπόλεως και πολλών άλλων, μέχρι και του Ενετικού πύργου, όστις απετέλει και αυτός μνημείον μιας εποχής της ιστορίας μας), ερεύγεται συνεχώς δια των καπνοδόχων του καπνού περιέχοντας κόνιν τσιμέντου, η οποία, αφ’ ενός μεν επικάθηται επί των μαρμάρων και των άλλων ερειπίων του αμέσως γειτνιάζοντος ιερού και συντελεί εις την καταστροφήν των όσων εσεβάσθησαν οι αιώνες και απεκάλυψεν η αρχαιολογική σκαπάνη μνημείων, το δε εισπνέεται υπό των κατοίκων και υπονομεύει την υγείαν αυτών…και πάντα τα ανώτατα πνευματικά ιδρύματα, τας πολιτιστικάς οργανώσεις της χώρας και τα άτομα τα αντιλαμβανόμενα και αισθανόμενα το βάρος της ηθικής ευθύνης, την οποίαν φέρομεν οι Έλληνες έναντι της πεπολιτισμένης ανθρωπότητος και της ιστορίας, και ζητεί όπως το ταχύτερον δυνατόν, τα εργοστάσια παύσουν το καταστρεπτικόν έργον των, μέχρις ότου σταδιακώς απομακρυνθούν εκ του εναπομείναντος Ιερού χώρου της Ελευσίνος…» (πόσιμον ύδωρ, τεύχος 4, καλοκαίρι 2002).

 

Αυτά τα ολίγα για την ιστορία.

Τα τελευταία χρόνια ο ΤΙΤΑΝ επιδιώκει να ξανα-αλλοιώσει το τοπίο στη προσπάθειά του σβήσει τα σημάδια του παρελθόντος. Ο καταφαγωμένος δυτικός λόφος, με τα τρία εναπομείναντα κομμάτια, αποτελούν ένα νέο τοπόσημο, χαρακτηριστικό της σημερινής Ελευσίνας. Ένα μνημείο που συμβολίζει την καταστροφή του ανθρώπινου, φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος απ’ τις δραστηριότητες του αδηφάγου κεφαλαίου. Ένα κομμάτι της νεώτερης ιστορίας που υπενθυμίζει την «ανάπτυξη τύπου Ελευσίνας». Ένα διατηρητέο  μνημείο.

Ο ΤΙΤΑΝ θέλει να το εξαλείψει, αλλά δεν θέλει να απομακρυνθούν οι βιομηχανικές εγκαταστάσεις του απ’ την παραλία. Η τακτική του είναι γνωστή. Προσπάθησε κατ΄αρχάς, με την σύμφωνη γνώμη της σημερινής Δημοτικής Αρχής (στις πρώτες θητείες της) να περάσει το «όραμα» της εξομάλυνσης αυτών των απόκοσμων υπολειμμάτων. «Σεληνιακά τοπία» τα είχαν ονοματίσει σε μια ανακοίνωση του Δήμου. Αφήνοντας να εννοηθεί ότι αυτά δεν αρμόζουν πλέον στην Ελευσίνα των ΑΙΣΧΥΛΕΙΩΝ, του πεζόδρομου της Νικολαΐδου και του πεζοποδηλατόδρομου της Ίριδος (Αφων Μουρίκη). Υπήρξαν πολλαπλές αντιδράσεις και το έργο δεν προχώρησε παρά την μακέτα που είχε τοποθετηθεί μέσα στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου για να εμπεδώσουμε το μεγαλεπήβολο έργο.

Επανέρχεται τώρα με ένα νέο όραμα για την πόλη. Χρηματοδοτεί μελέτη για την «ανάπλαση των παλαιών λατομείων» και αναθέτει σε μια ομάδα καθηγητών του Πολυτεχνείου να την εκπονήσει.

Η μελέτη παρουσιάζεται στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου Ελευσίνας στις 22/11/13. Η μελέτη περιορίστηκε στο χώρο που είχε επιλέξει το ΤΙΤΑΝ, σε χώρο όμως που έχουν ιδιοκτησίες και τρίτοι (και αυτό είναι το αξεπέραστο πρόβλημα, εκτός της χρηματοδότησης και άλλων, για την υλοποίηση της πρότασης). Δεν ακούμπησε καθόλου την νότια πλευρά του λόφου, γιατί εκεί θίγονται τα συμφέροντα του ΤΙΤΑΝ, ούτε μιλούσε για απομάκρυνση όλων των οχλουσών δραστηριοτήτων (εργοστάσιο τσιμέντων, διαλυτήρια πλοίων, ΚΔΑΥ κλπ). Λογικό. Αφού ο ΤΙΤΑΝ πληρώνει την μελέτη, οι μελετητές, με μια ομολογουμένως εμπνευσμένη προσπάθεια, περιορίστηκαν στα πλαίσια που τους έθεσε ο εργοδότης.

Στην αίθουσα ήταν και ο πρόεδρος του σωματείου «διάζωμα» Σταύρος Μπένος που ανέλαβε  να περάσει στους παρευρισκόμενους  το «μεγάλο όραμα» της ενοποίησης των αρχαιολογικών χώρων της Ελευσίνας χωρίς όμως να θιγούν τα συμφέροντα των βιομηχανιών και κυρίως του ΤΙΤΑΝ. Μας είπε ότι «ο Παπαλεξόπουλος τον έκανε να ριγήσει απ’ το ενδιαφέρον του για αυτόν τον τόπο». Καταλάβαμε ότι οι ιδιοκτήτες του ΤΙΤΑΝ δεν έχουν σκοπό να απομακρυνθούν απ’ την παραλία και ψάχνουν «οράματα» και «οραματιστές», που τους χρηματοδοτούν αφειδώλευτα, για να πραγματοποιήσουν τα σχέδιά τους.

Πέρα απ’ την εξαιρετική δουλειά των μελετητών, αυτά τα «οράματα» του Μπένου μας συννέφιασαν την ψυχή. Χρειάζεται αγώνας για να γίνει η Ελευσίνα παραλιακή πόλη. Μας παρότρυνε να μη βάζουμε σύνορα στα οράματά μας, να ανοιχτούμε στην ουτοπία. Όταν του θέσαμε το ρεαλιστικό στόχο της απομάκρυνσης του ΤΙΤΑΝ και την ένταξη στην «ενοποίηση των αρχαιολογικών χώρων» και του μοναδικού και ανεπανάληπτου ΚΡΟΝΟΥ, προσπάθησε να μας «προσγειώσει(!)». Δεν χωράει στα όνειρα η απομάκρυνση των βιομηχανικών εγκαταστάσεων του χρηματοδότη.

Οι εκπρόσωποι της δημοτικής αρχής, δήμαρχος και αντιδήμαρχος, παρέμειναν αμίλητοι. Ούτε με τον χορηγό ούτε με τους κατοίκους. Άβουλοι και αμίλητοι.

Εκτός από τις ενδιαφέρουσες παρεμβάσεις πολιτών, η μόνη συλλογικότητα που παρενέβη με ολοκληρωμένες προτάσεις ήταν η δημοτική κίνηση Ελευσίνας- Μαγούλας «ΕΝΕΡΓΗ ΣΥΜΠΟΛΙΤΕΙΑ».

Για να καταλήξουμε.

Η Ελευσίνα είναι μια πόλη παγκόσμιου ενδιαφέροντος για την ιστορία της και της αρχαιότητές της. Η πόλης είναι παράδειγμα αλόγιστης και ασύδοτης καταστροφής. Στους ώμους μας έχει πέσει το βαρύ καθήκον να φέρουμε την Ελευσίνα εκεί που της αξίζει. Να αναδείξουμε την Αρχαία μας κληρονομιά, να διατηρήσουμε τα μνημεία της νεώτερης βιομηχανικής μας ιστορίας.

Να γίνει, επί τέλους, η Ελευσίνα παραλιακή πόλη.

Να μεταφερθεί το εμπορικό λιμάνι έξω απ’ τον οικιστικό ιστό της πόλης.

Να ανοίξει ο δημόσιος παραλιακός δρόμος που παράνομα κλείνει με μπάρες το ΤΙΤΑΝ άμεσα. ΤΩΡΑ!!  (αίτημα που το είχε και ο Ενωτικός Συνδυασμός στο πρόγραμμά του 2007-2010, που όμως μετά το απέσυρε και δεν το αναφέρει στο τελευταίο του πρόγραμμα και ούτε τώρα, εκτιμώ, θα το αναφέρει).

Να απομακρυνθούν οι βιομηχανικές εγκαταστάσεις του ΤΙΤΑΝ (αίτημα που έβαζε ο Πικιώνης απ’το1966)  με ένα πρόγραμμα ρεαλιστικό, ελέγξιμο και χρονικά συγκεκριμένο (περιορισμένο). Καθώς και όλες οι οχλούσες δραστηριότητες στην Βλύχα (διαλυτήρια, ΚΔΑΥ κλπ).                                                                                                                                  Να ενοποιηθεί όλο το παραλιακό μέτωπο από Σαρανταπόταμο μέχρι Βλύχα.

Στην ενοποίηση των αρχαιολογικών χώρων να ενταχθούν και τα μνημεία της βιομηχανικής μας κληρονομιάς (ΚΡΟΝΟΣ, βιομηχανικά κτίσματα ΤΙΤΑΝ, βερνικοχρωμείο ΙΡΙΣ κλπ).

Τότε να γίνει μια συνολική μελέτη για ολόκληρο την δυτικό λόφο χωρίς οχλούσες δραστηριότητες και βιομηχανικές εγκαταστάσεις μέσα στα Ιερά της παγκόσμιας κληρονομιάς των Ελευσινίων Μυστηρίων. Μια μελέτη που να ξεκινάει απ’ το θαλάσσιο μέτωπο, συνολική, που θα περιλαμβάνει τις Αρχαιότητες το εναπομείναν ελευσινιακό τοπίο, τον καταφαγωμένο δυτικό λόφο, μνημείο μοναδικό της βαρβαρότητας των νεωτέρων επιδρομέων (Σφυρόερας, ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ), τοπόσημο πλέον της πόλης. Και εκεί, σε αυτή τη συνολική μελέτη, να ενταχθούν όλες οι καταπληκτικές προτάσεις των μελετητών του ΕΜΠ που μας παρουσιάστηκαν στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου.

 

 

Ακόμα μια πρωτοπορία για το Δήμο Ελευσίνας!

   

Όσοι Ελευσίνιοι παρακολούθησαν την τηλεοπτική συνέντευξη του Κυρ. Μητσοτάκη, υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης στην εκπομπή του Ν. Χατζηνικολάου “enikos” στο STAR, τη Δευτέρα 16/12/2003 είχαν μια ευχάριστη έκπληξη. Αποδείχτηκε για μια ακόμη φορά πόσο μπροστά βρίσκεται η Δημοτική Αρχή στην Ελευσίνα.

   Εξηγούμαι. Στη συγκεκριμένη εκπομπή συμμετέχουν είτε απλοί πολίτες, είτε εκπρόσωποι ομάδας πολιτών (π.χ. συνδικαλιστές, εκπρόσωποι επιμελητηρίων, κλπ) οι οποίοι έχουν την ευκαιρία να υποβάλλουν ερωτήματα στον καλεσμένο. Χθες λοιπόν, μια κυρία, απολυμένη καθαρίστρια στο Υπουργείο Οικονομικών ρώτησε τον υπουργό «που θα πάμε; Πως θα ζήσουμε εμείς χωρίς εργασία;»

    Η απάντηση του υπουργού σαφής: « είναι μια πολιτική απόφαση που έχει και μια ιδεολογική χροιά:  πρέπει το κράτος να έχει μόνιμους δημοσίους υπαλλήλους για μια σειρά από υποστηρικτικές υπηρεσίες, όπως η καθαριότητα; Υπάρχει μια σχολή που λέει όχι. Αυτές οι υπηρεσίες μπορούν να καλύπτονται καλύτερα από τον ιδιωτικό τομέα. Με ρωτάτε, ποιά μπορεί να είναι η λύση για το πρόβλημα σας. Υπάρχει μια λύση, μπορεί να ακούγεται εξεζητημένη αυτή τη στιγμή, είναι όμως μια λύση που μας επιτρέπει να αξιοποιήσουμε σημαντικούς κοινοτικούς πόρους οι οποίοι είναι διαθέσιμοι, για ακριβώς αυτές τις επιχειρήσεις. Και είναι η λύση των ΚΟΙΝΣΕΠ, όπου μια ομάδα εργαζομένων φτιάχνει μια κοινωνική επιχείρηση, παρέχει υπηρεσίες στο δημόσιο, αλλά η διαφορά είναι ότι αυτές οι επιχειρήσεις επιδοτούνται  από κοινοτικά προγράμματα για τη δραστηριότητα τους αυτή».

   Στην παρατήρηση της απολυμένης κυρίας «θα γίνουμε εμείς οι ίδιοι εργολάβοι;» Ο υπουργός συμπλήρωσε «θα γίνετε επιχειρηματίες. Η απάντηση είναι ναι. Θα γίνετε εργολάβοι. Θα παρέχετε τις ίδιες υπηρεσίες καθαριότητας στο δημόσιο με ένα εντελώς διαφορετικό εργασιακό καθεστώς και αξιοποιώντας σημαντικούς κοινοτικούς πόρους.»

    Η απολυμένη κυρία σχολίασε: «μας εμπαίζετε κε υπουργέ. Ήμασταν είκοσι χρόνια εργαζόμενοι στο δημόσιο και αυτή τη στιγμή μας λέτε ότι πρέπει να γίνουμε εργολάβοι, για να μπούμε στον ίδιο χώρο που δουλεύαμε!»

   Ο υπουργός τελειώνοντας δήλωσε: «Δεν λέω ότι είναι η καλύτερη λύση, αλλά είναι μια λύση την οποία θα ήθελα απλά να μην την απορρίψετε κάθετα. Μπορεί να ακούγεται ξένη, αλλά είναι λύσεις δοκιμασμένες σε άλλες χώρες. Δυστυχώς οι συνθήκες και η ίδια η ζωή μας υποχρεώνουν να τις εξετάσουμε και είναι μια διέξοδος την οποία εγώ οφείλω, ως υπουργείο να την ερευνήσω, να την υποστηρίξω με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.»

   Τα ίδια ακριβώς επιχειρήματα (…εξεζητημένη λύση… εφαρμόζεται για πρώτη φορά… κοινοτικοί πόροι… οι συνθήκες!)είχαν χρησιμοποιήσει και οι Δημοτικοί Σύμβουλοι Ελευσίνας, μέλη του Ενωτικού Συνδυασμού, που υπερψήφισαν την πρόταση για σύναψη προγραμματικής συμφωνίας με την ΚΟΙΝΣΕΠ «ΤΡΙΠΤΟΛΕΜΟΣ»! Προγραμματική συμφωνία που αφορά την εκχώρηση παγίων και διαρκών δημοτικών υπηρεσιών σήμερα σε ΚΟΙΝΣΕΠ, αύριο σε κάποιον, προσφιλή ίσως, εργολάβο. Και οι δύο, υπουργός και Δημοτική πλειοψηφία, «ξέχασαν» να αναφερθούν στις αιτίες που δημιούργησαν την ανάγκη να αναζητούνται «άλλου τύπου λύσεις» για να επιστρέψουν απολυμένοι εργαζόμενοι στις δουλειές τους.  

   Η ταύτιση όχι μόνο της πρακτικής, αλλά και της επιχειρηματολογίας  του Κυρ. Μητσοτάκη με την πλειοψηφία του Δημοτικού Συμβουλίου Ελευσίνας αποδεικνύει, ότι κάτω από το πέπλο της δήθεν αντίστασης της Δημοτικής Αρχής στις μνημονιακές πολιτικές κρύβεται η χωρίς όρους και φραγμούς υλοποίηση τους.

   Τον ίδιο ακριβώς ρόλο που παίζει ο Κυρ. Μητσοτάκης στην εργασιακή και κοινωνική αποσάθρωση της Ελληνικής κοινωνίας, τον ίδιο ακριβώς ρόλο παίζει και η δημοτική πλειοψηφία στο Δήμο Ελευσίνας. 

 

                                                                                                                        Του Μελέτη Καββαδία

 

 

 

 

Εσπερινό Σχολείο Ελευσίνας

Μιά ιστορία με άρωμα κοινωνικού ρατσισμού και ψηφοθηρίας                                     

 

 

 

 

 

Σκηνή 1η

Η δημοτική αρχή Μάνδρας-Ειδυλλίας διώχνει μετά από 17 χρόνια τα Εσπερινό Σχολείο.Αυτός ο διωγμός συνοδεύται από τα παρακάτω λόγια, στην ανακοίνωση του γραφείου τύπου του Δημάρχου της: <<Η διαφύλαξη της παιδικής αθωότητας από την επίδραση ενεργειών περιθωριακών ατόμων......Η παρουσία ελάχιστων ατόμων που δε συμβαδίζουν με τους κανόνες της κοινωνίας και που οι αντενέργειες τους δεν προάγουν τη διαμόρφωση χαρακτήρων...........Ομάδες ταραχοποιών ατόμων που δημιουργούσαν προβλήματα.....Ανθρωποι στην οδό της φθοράς........>>

Καταφθάνει λοιπόν η απόφαση απο τον υπουργό Παιδείας Κο Αρβανιτόπουλο, ότι το Εσπερινό μεταφέρεται στην Ελευσίνα.

  Σκηνή 2^η

Η δημοτική  αρχή της Ελευσίνας  δέχεται αρχικά να συστεγαστεί σε σχολείο του Δήμου .Η απόφαση με ποιό από τα σχολεία θα γίνει η συστέγαση, είναι στην αποκλειστική ευθύνη του Δημοτικού συμβουλίου.Εδώ αρχίζουν τα δύσκολα, γιατί με βάση την  εξυπηρέτηση  των μαθητών (είναι ακριβώς πάνω στον συγκοινωνιακό άξονα,Ασπροπύργου,,Μαγούλας,Μάνδρας και Μεγάρων από τις οποίες περιοχές έρχονται οι μαθητές)πρέπει να στεγαστεί στο Πυρουνάκειο.Επίσης στο χώρο του σχολείου δεν υπάρχει καμμιά δραστηριότητα τις απογευματινές ώρες.Όμως υπάρχουν αντιδράσεις, πριν να πάρει οποιαδήποτε απόφαση το Δημοτικό Συμβούλιο.Αντιδράσεις από γονείς,μαθητές, που ωθούνται σε κατάληψη,Δ/νση του σχολείου ,(καθηγητές ;).Αυτές οι αντιδράσεις έχουν επί της ουσίας, τον ίδιο χαρακτήρα και το ίδιο περιεχόμενο με την ανακοίνωση του γραφείου τύπου του Δημάρχου Μάνδρας-Ειδυλλίας,αυτό όμως που προβάλλεται σαν αιτία είναι, ότι δεν υπάρχει χώρος για τη στέγαση του γραφείου του Δ/ντη.

Και τώρα πώς αντιμετωπίζεται το πρόβλημα;Αυτοί που διαμαρτύρονται είναι ψηφοφόροι!Οι εκλογές είναι κοντά.

Σκηνή 3^η

Το επικοινωνιακό παιχνίδι το ξέρουμε.Δεν θα αποφασίσει το Δημοτικό συμβούλιο, έτσι ώστε να μην αναγκαστούν να τοποθετηθούν οι δημοτικοί σύμβουλοι και να μάθουν οι πολίτες τη θέση του καθ ‘ενός.Ποιός θα αποφασίσει λοιπόν;Παραπέμπουμε το θέμα στην επιτροπή παιδείας,όπου εκεί παρά τις αντιρρήσεις των παρευρισκομένων εκπαιδευτικών,ως προς το ότι δεν έχει την αρμοδιότητα αυτή η επιτροπή,αποφασίζουν με τη διπλή ψήφο του προεδρεύοντος(3 υπέρ-3 κατά) να στεγαστεί στο 1^ο Λύκειο στην άνω Ελευσίνα,παρά το γεγονός,ότι εκεί λαμβάνουν χώρα τις απογευματινές ώρες,άλλες δραστηριότητες.Προς τιμή της ,όλη η εκπαιδευτική κοινότητα του σχολείου αυτού, αποδέχεται την στέγαση του Εσπερινού σχολείου. 

Όλα καλά λοιπόν.Και δε χάσαμε ψήφους και το κοινωνικό αντιρατσιστικό μας προφίλ φτιάξαμε.

Σκηνή τέλους

Ο Δήμαρχος Ελευσίνας επισκέπτεται το εσπερινό σχολείο,για να πει στους μαθητές πόσο αναγνωρίζει τις προσπάθειες τους για μια καλύτερη ζωή και πόσο είναι στο πλευρό τους.

Ακολουθεί επιστολή των μαθητών.

                   Ράνια Μοναχολιά