Εσπερινό Σχολείο Ελευσίνας

Μιά ιστορία με άρωμα κοινωνικού ρατσισμού και ψηφοθηρίας                                     

 

 

 

 

 

Σκηνή 1η

Η δημοτική αρχή Μάνδρας-Ειδυλλίας διώχνει μετά από 17 χρόνια τα Εσπερινό Σχολείο.Αυτός ο διωγμός συνοδεύται από τα παρακάτω λόγια, στην ανακοίνωση του γραφείου τύπου του Δημάρχου της: <<Η διαφύλαξη της παιδικής αθωότητας από την επίδραση ενεργειών περιθωριακών ατόμων......Η παρουσία ελάχιστων ατόμων που δε συμβαδίζουν με τους κανόνες της κοινωνίας και που οι αντενέργειες τους δεν προάγουν τη διαμόρφωση χαρακτήρων...........Ομάδες ταραχοποιών ατόμων που δημιουργούσαν προβλήματα.....Ανθρωποι στην οδό της φθοράς........>>

Καταφθάνει λοιπόν η απόφαση απο τον υπουργό Παιδείας Κο Αρβανιτόπουλο, ότι το Εσπερινό μεταφέρεται στην Ελευσίνα.

  Σκηνή 2^η

Η δημοτική  αρχή της Ελευσίνας  δέχεται αρχικά να συστεγαστεί σε σχολείο του Δήμου .Η απόφαση με ποιό από τα σχολεία θα γίνει η συστέγαση, είναι στην αποκλειστική ευθύνη του Δημοτικού συμβουλίου.Εδώ αρχίζουν τα δύσκολα, γιατί με βάση την  εξυπηρέτηση  των μαθητών (είναι ακριβώς πάνω στον συγκοινωνιακό άξονα,Ασπροπύργου,,Μαγούλας,Μάνδρας και Μεγάρων από τις οποίες περιοχές έρχονται οι μαθητές)πρέπει να στεγαστεί στο Πυρουνάκειο.Επίσης στο χώρο του σχολείου δεν υπάρχει καμμιά δραστηριότητα τις απογευματινές ώρες.Όμως υπάρχουν αντιδράσεις, πριν να πάρει οποιαδήποτε απόφαση το Δημοτικό Συμβούλιο.Αντιδράσεις από γονείς,μαθητές, που ωθούνται σε κατάληψη,Δ/νση του σχολείου ,(καθηγητές ;).Αυτές οι αντιδράσεις έχουν επί της ουσίας, τον ίδιο χαρακτήρα και το ίδιο περιεχόμενο με την ανακοίνωση του γραφείου τύπου του Δημάρχου Μάνδρας-Ειδυλλίας,αυτό όμως που προβάλλεται σαν αιτία είναι, ότι δεν υπάρχει χώρος για τη στέγαση του γραφείου του Δ/ντη.

Και τώρα πώς αντιμετωπίζεται το πρόβλημα;Αυτοί που διαμαρτύρονται είναι ψηφοφόροι!Οι εκλογές είναι κοντά.

Σκηνή 3^η

Το επικοινωνιακό παιχνίδι το ξέρουμε.Δεν θα αποφασίσει το Δημοτικό συμβούλιο, έτσι ώστε να μην αναγκαστούν να τοποθετηθούν οι δημοτικοί σύμβουλοι και να μάθουν οι πολίτες τη θέση του καθ ‘ενός.Ποιός θα αποφασίσει λοιπόν;Παραπέμπουμε το θέμα στην επιτροπή παιδείας,όπου εκεί παρά τις αντιρρήσεις των παρευρισκομένων εκπαιδευτικών,ως προς το ότι δεν έχει την αρμοδιότητα αυτή η επιτροπή,αποφασίζουν με τη διπλή ψήφο του προεδρεύοντος(3 υπέρ-3 κατά) να στεγαστεί στο 1^ο Λύκειο στην άνω Ελευσίνα,παρά το γεγονός,ότι εκεί λαμβάνουν χώρα τις απογευματινές ώρες,άλλες δραστηριότητες.Προς τιμή της ,όλη η εκπαιδευτική κοινότητα του σχολείου αυτού, αποδέχεται την στέγαση του Εσπερινού σχολείου. 

Όλα καλά λοιπόν.Και δε χάσαμε ψήφους και το κοινωνικό αντιρατσιστικό μας προφίλ φτιάξαμε.

Σκηνή τέλους

Ο Δήμαρχος Ελευσίνας επισκέπτεται το εσπερινό σχολείο,για να πει στους μαθητές πόσο αναγνωρίζει τις προσπάθειες τους για μια καλύτερη ζωή και πόσο είναι στο πλευρό τους.

Ακολουθεί επιστολή των μαθητών.

                   Ράνια Μοναχολιά             

Ερωτήματα από τους αγώνες του μέλλοντος έθεσε η απεργία των καθηγητών

   Προκλήσεις μέχρι το επόμενο παλιρροιακό κύμα αγώνων. Του Κώστα Βαμβακά*

 

Ο απεργιακός αγώνας των καθηγητών έθεσε μια σειρά από ερωτήματα που θα αναζητούν βασανιστικά απαντήσεις και στους αγώνες του μέλλοντος, στέλνοντας πολλαπλά μηνύματα σε διάφορες κατευθύνσεις. Τα πρωτοφανή ποσοστά, κυρίως τις πρώτες μέρες της απεργίας, ξάφνιασαν ευχάριστα. Ούτε οι πιο αισιόδοξοι δεν μπορούσαμε να φανταστούμε ποσοστά της τάξης του 90% και 95%, απ’ την Ροδόπη μέχρι την Κρήτη.

Το μήνυμα σαφές και ηχηρό για την κυβέρνηση και το Υπουργείο Παιδείας, που όλες τις προηγούμενες μέρες λοιδορούσαν την ΟΛΜΕ ότι, τάχατες, δεν εκφράζει κανέναν και οι καθηγητές δεν θα την ακολουθήσουν. Ωστόσο, διαψεύστηκαν μιας και η καθολική βούληση των καθηγητών τάχθηκε ενάντια στις μνημονιακές πολιτικές διάλυσης του δημόσιου σχολείου αλλά και της ζωής τους. Το αίτημα, για πρώτη φορά με τόση σαφήνεια, στόχευε στα κεντρικά πολιτικά επίδικα, καθώς έθετε το αίτημα της πολιτικής ανατροπής ως προϋπόθεση για τη διάσωση του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα της παιδείας.

Στάλθηκε όμως και ένα μήνυμα προς τις συνδικαλιστικές ηγεσίες που επιδεικνύουν μια εξαιρετική αδράνεια και αδυναμία να κατανοήσουν ότι μετά το μνημόνιο τίποτα δεν παραμένει το ίδιο, συνεπώς απαιτούνται νέα καθήκοντα και επαναπροσανατολισμός του συνδικαλιστικού κινήματος.

Η σταδιακή πτώση των απεργιακών ποσοστών –κάτι που από την αρχή διαφαινόταν άλλωστε, μιας και πολλοί εκ των προτέρων δήλωναν πόσες μέρες αντέχουν να απεργήσουν– φανερώνει ότι η συνθλιπτική πραγματικότητα δεν αντέχει πολυήμερες απεργίες και απαιτεί, όχι προσχηματικά αλλά ουσιαστικά, εναλλακτικούς τρόπους αγώνα.

Στο ξεκίνημά του ο απεργιακός αγώνας έθεσε και ένα άλλο ερώτημα με πολύ μεγαλύτερη σαφήνεια από οποιαδήποτε άλλη φορά: στη μνημονιακή εποχή έχουν νόημα οι επιμέρους αγώνες; Αν ναι, μπορούν να παραμένουν στα στενά κλαδικά τους όρια, αναπαράγοντας τον οικονομισμό-διεκδικητισμό της προηγούμενης περιόδου; Αν όχι, αρκεί ένα κάλεσμα που να προτάσσει την κυβερνητική ανατροπή ως μοναδική συνθήκη απάντησης στα προβλήματα της κοινωνίας;

Κατά την άποψή μου, η νέα φάση της καθολικής επίθεσης του νεοφιλελευθερισμού σε ό,τι μέχρι σήμερα συγκροτούσε το σκληρό πυρήνα των δημόσιων κοινωνικών αγαθών –μέσα σε ένα περιβάλλον συνταγματικής εκτροπής και απώλειας της εθνικής κυριαρχίας– καθιστά αυταπάτη και συνταγή ήττας τον προσανατολισμό σε στενά κλαδικά αιτήματα, πολύ δε περισσότερο όταν αυτά δεν είναι δεμένα με τις ευρύτερες κοινωνικές ανάγκες.

Ο κλαδικός διεκδικητισμός-οικονομισμός της προηγούμενης περιόδου όριζε μικρές ή μεγαλύτερες νίκες στο έδαφος της συναίνεσης και των συμμαχιών που το πολιτικό σύστημα επεδίωκε για να παραμείνει λειτουργικό. Στο έδαφος αυτό, η λειτουργία θεσμών και δομών, σε όποιο επίπεδο κάθε φορά, ήταν και επιδίωξη του συστήματος. Από αυτή την άποψη, το μπλοκάρισμα της «εύρυθμης» λειτουργίας των θεσμών κατέληγε όπλο στα χέρια των εργαζομένων για επιμέρους κατακτήσεις. Σήμερα σε ένα περιβάλλον που το ίδιο το σύστημα επιδιώκει τη διάλυση των θεσμών-δομών, η παραπάνω στρατηγική καθίσταται στρατηγική σίγουρης ήττας, αποστράτευσης και απογοήτευσης για το κίνημα.

Είναι σίγουρο ότι το συνδικαλιστικό κίνημα χρειάζεται στρατηγικό και τακτικό επαναπροσανατολισμό, γεγονός που σίγουρα προϋποθέτει αλλαγή συσχετισμών, που όμως δεν αποτελεί την αναγκαία και ικανή συνθήκη - εξάλλου οι συσχετισμοί στο συνδικαλιστικό κίνημα πολύ λίγο διαφέρουν από την προμνημονιακή εποχή. Κυρίως όμως χρειάζεται βαθιά κατανόηση της σημερινής συγκυρίας και απάντηση στο θεμελιακό ερώτημα: Ποιος θα υπερασπιστεί και εν τέλει θα πάρει στα χέρια του τη λειτουργία αυτών των θεσμών που μέχρι σήμερα αποτελούσαν τα δημόσια και κοινωνικά αγαθά (Παιδεία, Υγεία, Πρόνοια κλπ.) στην παρούσα φάση διάλυσης και απαξίωσής τους;

Θεωρώ, λοιπόν, ότι υπάρχουν περιθώρια για επιμέρους αγώνες άλλου τύπου που και θα έχουν συνείδηση της κεντρικής πολιτικής τους στόχευσης, αλλά και θα απαντούν στο παραπάνω ουσιώδες ερώτημα.

Το επίδικο σε αυτή την περίπτωση είναι ποιος μπορεί να διαχειριστεί την Παιδεία και να της δώσει κατεύθυνση συνώνυμη της ουσίας και των ευρύτερων κοινωνικο-λαϊκών απαιτήσεων, πράγμα που παραπέμπει και στις σχέσεις στο εσωτερικό της Παιδείας και στους συσχετισμούς. Στο έδαφος αυτό θα αναπτυχθούν επιμέρους αγώνες ομόλογοι των γενικών αγώνων δίνοντας νόημα και ουσία στις εκάστοτε αναμετρήσεις.

Το πεδίο συνέχισης των αγώνων μεταφέρεται μέσα στο χώρο του σχολείου για να κρατήσουμε ανοιχτά τα σχολεία, αξιοπρεπείς και υπερήφανους τους συναδέλφους μας, να στηρίξουμε τους μαθητές μας στον αγώνα για την καθημερινή επιβίωση αλλά και στο να καταφέρουν να «μάθουν γράμματα», να διώξουμε τον φόβο που γεννά τον φασισμό. Πρόκληση αλλά και στοίχημα μέχρις ότου καβαλήσουμε το επόμενο παλιρροιακό κύμα αγώνων με ουσιαστικότερους και αποτελεσματικότερους όρους.

 

* Ο Κώστας Βαμβακάς είναι εκπαιδευτικός

Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης

 

 

http://www.edromos.gr/index.php?option=com_k2&view=item&id=12930%3A%CE%B5%CF%81%CF%89%CF%84%CE%AE%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82-%CE%B1%CE%B3%CF%8E%CE%BD%CE%B5%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BC%CE%AD%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CE%BD%CF%84%CE%BF%CF%82-%CE%AD%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%B5-%CE%B7-%CE%B1%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B3%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%BA%CE%B1%CE%B8%CE%B7%CE%B3%CE%B7%CF%84%CF%8E%CE%BD&Itemid=50