¨Είμαι έτοιμος να στυλώσω τα πόδια, όπου χρειαστεί ¨

Έκθετη αφήνει τη διοίκηση της πρώην ΝΟΜΑΡΧΙΑΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ καταγγελία συμπολιτών  μας από τον Ιούνιο του 2010.

Συγκεκριμένα αναδεικνύει τις ευθύνες της διοίκησης Αρκουδάρη για τη μετατροπή της περιοχής Στρίφι Ελευσίνας σε χωματερή και  χώρο εναπόθεσης τοξικών και επικίνδυνων αποβλήτων.

Ο  αντινομάρχης της περιόδου 2006 - 2010 κ Βασίλης Τόλης αλήθεια δηλώνει περήφανος γι' αυτή την κατάσταση ;
Τι πραγματικά τον εμπόδισε τότε να ¨στυλώσει τα πόδια ¨ για το ΣΤΡΙΦΙ ;



ΜΑΙΟΣ 2014 :  ΤΑ ΙΔΙΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΝ ΚΑΙ ΠΑΛΙ  ΝΑ ΟΡΙΣΟΥΝ ΤΙΣ ΤΥΧΕΣ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΜΑΣ - ΘΑ ΤΟΥΣ ΤΟ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ ;

ΔΕΙΤΕ ΤΟ VIDEO - ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΕΔΩ


 

ΜΑΓΟΥΛΑ ΚΥΡΙΑΚΗ 2 ΜΑΡΤΙΟΥ 2014 : ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΕΣ ΤΟΥ ΕΝΩΤΙΚΟΥ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΥ

Η ¨ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ¨ ΤΟΥ ΕΝΩΤΙΚΟΥ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΥ " ΒΡΑΒΕΥΕΤΑΙ"  ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ

 

 

Στην  εγκαταλελειμμένη κεντρική πλατεία της Μαγούλας έν όψει εκλογών πρέπει να δείξουν πως κάνουν έργα.

Έργα έστω και πρόχειρα

Να φανεί επικοινωνιακά πως κάτι κάνουν

Τσιμεντώνουν ακόμα και τους κορμούς των δέντρων

Ποιος θα ενδιαφερθεί προεκλογικά για το περιβάλλον και τα δένδρα.

 

Μόνο οι ψήφοι έχουν αξία τη δεδομένη στιγμή

 

Μια συγγνώμη θα ζητήσει κανείς γι αυτές τις εικόνες ;

 

 

 

 

οι φωτογραφίες από την πόλη της Μαγούλας Κυριακή 2 Μαρτίου είναι του Ντίνου Ρούσση

 

ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΟΔΗΓΙΑΣ SEVEZO ΣΤΟ ΘΡΙΑΣΙΟ

«ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΜΗΝ ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ»

Με πρωτοβουλία της Δημοτικής Κίνησης «ΕΝΕΡΓΗ ΣΥΜΠΟΛΙΤΕΙΑ» διοργανώθηκε την Τετάρτη 19 Φεβρουαρίου  ομιλία ενημέρωσης σχετικά με τους τρόπους πρόληψης και αντιμετώπισης μεγάλου τεχνολογικού ατυχήματος, όπως ορίζονται με  την Οδηγία Sevezo.

 Ο κίνδυνος στον οποίο υποβάλλονται οι κάτοικοι της Ελευσίνας  είναι ζήτημα που μας αφορά όλους, είναι ζήτημα κοινωνικής συνοχής και αλληλεγγύης.

 Η αφορμή δόθηκε (για άλλη μια φορά) από το παραλίγο ατύχημα μεγάλης έκτασης και επικινδυνότητας στα ΕΛΠΕ μετά την παραμόρφωση στο κέλυφος του αντιδραστήρα της νέας μονάδας, για το οποίο με πρωτοβουλία της «ΕΝΕΡΓΗΣ ΣΥΜΠΟΛΙΤΕΙΑΣ» δημότες της πόλης μας  κατέθεσαν ήδη μηνυτήρια αναφορά στην Εισαγγελία.

Στην σχεδόν γεμάτη αίθουσα του Εργατικού Κέντρου, (όπου έλαμψαν δια της απουσίας τους τα μέλη της δημοτικής αρχής), η ομιλήτρια Α. Λαζαρίδου (Χημ. Μηχανικός, Καθηγήτρια Πυροσβεστικής Ακαδημίας και ειδικός στον τομέα ασφάλειας βιομηχανίας) μας μίλησε για την υποχρέωση εκπόνησης μελετών ασφαλείας, μελέτης, αναγνώρισης, διαχείρισης κινδύνων, πληρότητας σεναρίων ατυχήματος, ενημέρωσης των αρμοδίων αρχών ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ, για τα σχέδια αντιμετώπισης, διαφυγής και ελαχιστοποίησης συνεπειών. Η θέση της ομιλήτριας ότι οι βιομηχανίες δεν είναι κατ ανάγκη κακές, ΕΦΟΣΟΝ ΤΗΡΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΑΝΑΓΚΑΙΟΙ ΟΡΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ, αποδείχθηκε κενή περιεχομένου, ειδικά σ’ ό,τι αφορά την «εφαρμογή» τους στην περιοχή μας.

Έτσι, από τα στοιχεία που παρουσίασε ο Χρήστος Χρηστάκης - πρώτος ομιλητής της εκδήλωσης και εκπρόσωπος της κίνησης «ecoeleusis»,

Ο ΚΩΣΤΑΣ ΒΑΜΒΑΚΑΣ ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ 105,5

H παρέμβαση του επικεφαλής της  ¨ΕΝΕΡΓΗΣ ΣΥΜΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ¨  στον ραδιοφωνικό σταθμό STO KOKKINO 105,5  για το ζήτημα των ΕΛΠΕ ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ

ΠΡΟΣ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ «ΞΕΡΟΥΝ»

Με λένε Μελέτη Καββαδία. Μένω στην οδό Κοντούλη στην Ελευσίνα.

Ξέρω που είναι το 1^ο Λύκειο, ξέρω ποιο είναι το πλησιέστερο φαρμακείο, ξέρω που είναι η EUROBANK, ξέρω ότι τα super market EXTRA πουλήθηκαν στον Σκλαβενίτη, ξέρω να κατευθύνω έναν επισκέπτη στα γραφεία του ΙΚΑ ή στον Αρχαιολογικό χώρο.

 

Δεν ξέρω τίποτα για την «οδηγία SEVEZO».

  Ξέρω πολλά για την καθημερινή ζωή μου στην Ελευσίνα, δεν ξέρω τίποτα  για την επιβίωσή μου σε περίπτωση Βιομηχανικού Ατυχήματος Μεγάλης Έκτασης. Δεν ξέρω πως πρέπει να αντιδράσω αν είμαι στο σπίτι, αν οδηγώ ή αν είμαι στην ουρά στην εφορία. ΔΕΝ ΞΈΡΩ ΤΙΠΟΤΑ!

  Τι είναι το Βιομηχανικό Ατύχημα Μεγάλης Έκτασης (ΒΑΜΕ);  Μετά το βιομηχανικό ατύχημα στο Sevezo της Ιταλίας το 1976 η Επιτροπή της Ευρωπαϊκής Ένωσης  εξέδωσε το 1982 την Κοινοτική Οδηγία 82/501/EK, γνωστότερη ως Οδηγία Seveso με την οποία καθόριζε μέτρα και περιορισμούς για την αντιμετώπιση των κινδύνων από ατυχήματα μεγάλης έκτασης, όπως πυρκαγιές, εκρήξεις, διαρροές τοξικών και επικινδύνων αερίων σε βιομηχανικές δραστηριότητες. Στην Ελλάδα η εν λόγω Οδηγία 96/82/EK (Οδηγία Seveso ΙΙ), εφαρμόζεται με την  Κοινή Υπουργική Απόφαση με αριθμό 12044/613/19-3-2007 (ΦΕΚ 2259Β/27-11-2007).

   Είναι πιθανό να συμβεί στην Ελευσίνα Βιομηχανικό Ατύχημα Μεγάλης Έκτασης; Δυστυχώς είναι! Πριν σπεύσουν οι καθησυχαστικά «υπεύθυνοι» να με χαρακτηρίσουν ως κινδυνολόγο, τους επισημαίνω ότι στη σύνταξη των « Εθνικών κατευθυντήριων οδηγιών επιθεωρήσεων ΓΙΑ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΕΙΔΩΝ & ΦΥΣΙΚΟΥ ΑΕΡΙΟΥ» συμμετείχαν οι εταιρείες :         ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ Α.Ε. Βιομ. Εγκαταστάσεις Ασπροπύργου (ΒΕΑ),

ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ Α.Ε. Βιομ. Εγκαταστάσεις Ελευσίνας (ΒΕΕ),

ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ Α.Ε. Βιομ. Εγκαταστάσεις Θεσσαλονίκης (ΒΕΘ),

ΜΟΤΟΡ ΟΪΛ ΕΛΛΑΣ.

Τα διυλιστήρια Ελευσίνας ξέρουν ότι υπάρχει η πιθανότητα να συμβεί ΒΑΜΕ στις εγκαταστάσεις τους. Πολύ μικρή πιθανότητα, ελάχιστη ίσως, αλλά υπάρχει!

 

   Υπάρχει κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα αυτή τη στιγμή; Προφανώς, υπάρχει! Μετά από καταγγελία του Εργατικού Κέντρου Ελευσίνας το ΚΕ.Π.Ε.Κ. (Κέντρο Πρόληψης Επαγγελματικού Κινδύνου) με ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΕΠΕΙΓΟΝ έγγραφό του στις 3-2-2014 διαπιστώνει «..παραμόρφωση του κελύφους του αεριοποιητή (gasifier) R-003 της μονάδας 32.» κι «επειδή … 4. Η εγκατάσταση υπάγεται στην οδηγία SEVESO, με αποτέλεσμα πιθανή ρήξη του κελύφους του αντιδραστήρα να έχει ίσως πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα εις βάρος της ασφάλειας των εγκαταστάσεων και της ευρύτερης περιοχής.» παρακαλεί «…να διερευνηθεί η ασφαλής λειτουργία των εγκαταστάσεων.»

 

   Κι η πολιτεία τι κάνει; Κεντρική κυβέρνηση, περιφερειακή αυτοδιοίκηση, τοπική αυτοδιοίκηση έχουν Σχέδιο Αντιμετώπισης Ατυχημάτων Μεγάλης Έκτασης (Σ.Α.Τ.Α.Μ.Ε.) όπως είναι υποχρεωμένες από το νόμο; Έχει καταρτιστεί; Έχει επικαιροποιηθεί μετά τις πρόσφατες επεκτάσεις; Έχει «δημοσιοποιεί με κάθε πρόσφορο μέσο προκειμένου το κοινό να διατυπώσει τη γνώμη του»; Έχουν γίνει  «ασκήσεις ετοιμότητας σε συνεργασία με τον ασκούντα την εκμετάλλευση και τους

συναρμόδιους φορείς, για την εφαρμογή και την εκπαίδευση στο εξωτερικό σχέδιο έκτακτης ανάγκης.»;

 

Ξέρετε εσείς κάτι; Γιατί, παρά το ότι μένω στην Ελευσίνα από τότε που γεννήθηκα, παρά το ότι θέλω να μένω κι αύριο, ΕΓΩ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΙΠΟΤΑ ΓΙΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ! 

 

 

 

Μελέτης Καββαδίας

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΕΥΣΙΝΑ ΠΑΡΑΛΙΑΚΗ ΠΟΛΗ; Ο ΔΥΤΙΚΟΣ ΛΟΦΟΣ του Ντίνου Ρούσση

ΒΛΑΣΗΣ ΚΑΝΙΑΡΗΣ, με τίτλο "ΕΙΣ ΔΟΞΑΝ

 

 

 

 

Το 1875 ιδρύεται το πρώτο εργοστάσιο στην Ελευσίνα, το «Σαπωνοποιείο Χαρίλαου», από τους αδελφούς Λύσανδρο και Εμμανουήλ Χαρίλαο.

Το 1885 ο Επαμεινώνδας Χαρίλαος συνεταιρίζεται με τον Νικόλαο Κανελλόπουλο (τον γενάρχη της δυναστείας Κανελλόπουλων του ΤΙΤΑΝ) και αναλαμβάνουν την διεύθυνση της επιχείρησης που τώρα ονομάζεται  «Ελαιουργείον και Σαπωνοποιείον Χαρίλαος και Κανελλόπουλος» (είναι το γνωστό μας «παλαιό Ελαιουργείο» στην παραλία).

Το 1892 ιδρύεται η «Οινοποιητική Εταιρεία Χαρίλαος και Σια» απ’ τους Επαμεινώνδα Χαρίλαο και Λέοντα Οικονομίδη, το γνωστό μας εργοστάσιο ΒΟΤΡΥΣ δίπλα στο Ελαιουργείο.

Το 1902 ο Νικόλαος Κανελλόπουλος ιδρύει  την εταιρία τσιμέντων ΤΙΤΑΝ.

Έτσι το τσιμεντάδικο άρχισε να λειτουργεί μέσα στην πόλη για 111 χρόνια τώρα. Μάλιστα το 2002 έκανε μεγάλη φιέστα στην πλατεία της Ελευσίνας για να γιορτάσει τα 100 χρόνια και μοίρασε κουτιά με πίτσες στους παρευρισκόμενους για αισθανθούν και αυτοί λίγο το μεγαλείο και τη μεγαλοψυχία της εταιρείας.

Στα εκατόν τόσα χρόνια το ΤΙΤΑΝ ταυτίστηκε με την καταστροφή των αρχαιοτήτων και της υγείας των κατοίκων της πόλης μας, άλλαξε κυριολεκτικά το τοπίο της Ελευσίνας, αφού κατέφαγε τον δυτικό λόφο. Ταυτόχρονα απ’ τα κέρδη αυτού του εργοστάσιου δημιουργήθηκε ο μεγάλος όμιλος του ΤΙΤΑΝ, απ’ τους μεγαλύτερους επιχειρηματικούς ομίλους της χώρας μας.  Εκτός απ’ την πνευμονοκονίαση που μοίραζε αφειδώλευτα στους εργάτες, έδινε και μεγαλύτερους μισθούς στους υπαλλήλους του (και άλλες παροχές), έτσι που να θεωρούνται προνομιούχοι όσοι εργάζονται εκεί. Με δωρεές, προσλήψεις, χορηγίες  αναμείχτηκε κυριαρχικά στα δημοτικά δρώμενα και έγινε ένας απ΄ τους επικυρίαρχους της Ελευσίνας. Εδώ στην Ελευσίνα έγινε και ένα μοναδικό γεγονός. Ο διευθυντής του εργοστασίου, που δεν ήταν δημότης  της πόλης, εκμεταλλευόμενος κάποιες ιδιάζουσες συνθήκες έγινε κοινοτάρχης (τότε η Ελευσίνα ήταν κοινότητα) και καθόριζε ο ίδιος τις όποιες αποφάσεις. Το όνομά του, καθώς και το όνομα του γενάρχη έχουν δοθεί σε δρόμους της πόλης, έτσι για να επικυρωθεί η επικυριαρχία του ΤΙΤΑΝ στα της Ελευσίνας. Η πρωτοκαθεδρία του ΤΙΤΑΝ σαν επικυρίαρχου στα δρώμενα της πόλης υποχώρησε τελευταία και τον πρώτο ρόλο παίζουν πλέον τα ΕΛΠΕ (η ΠΕΤΡΟΛΑ).

Στα εκατόν δέκα χρόνια λειτουργίας του επέφερε σημαντικές αλλοιώσεις στο τοπίο της πόλης. Κυριολεκτικά διαμόρφωσε ένα άλλο τοπίο απόκοσμο.

 

«Το 1934 η καταστροφή είχε ήδη προχωρήσει αρκετά…τότε επρόκειτο για τον κίνδυνο να καταφαγωθούν από τα λατομεία οι ίδιοι οι αρχαίοι λόφοι και να εξαφανισθούν τα ίδια τα μνημεία κάτω από τις εγκαταστάσεις των εργοστασίων. Η λατομία είχε ήδη παραμορφώσει εντελώς το τοπίο και είχε ανεπανόρθωτα αλλοιώσει το φυσικό περιβάλλον του Ιερού τα δε εργοστάσια οινοποιίας ΒΟΤΡΥΣ και τσιμέντων ΤΙΤΑΝ είχαν εγκαταστήσει, το μεν πρώτο από το 1906 το δε δεύτερο από το 1911-15 τις δεξαμενές και τους σωλήνες αποβλήτων και υδροδότησής τους επάνω στην ακρόπολη και ανάμεσα στα ερείπια του αρχαιολογικού χώρου, εκεί δηλαδή που βρίσκονται μέχρι σήμερα…..Είναι βέβαιο ότι η οικοδόμηση των εργοστασίων της Α.Ε. ΒΟΤΡΥΣ κατέστρεψε αρχαία και προφανώς ήταν ανεξέλεγκτη. Σε δύο σωστικές ανασκαφές που έκανε η Εφορεία το 1978 και το 1979 στα υπόγεια και ανάμεσα στα κτίρια του εργοστασίου αποκαλύφθηκαν τμήματα αρχαίων λιμενικών εγκαταστάσεων και κτίσματα του οικισμού των προϊστορικών και γεωμετρικών χρόνων. Είναι γνωστό εξ άλλου και από τις παλαιές ανασκαφές ότι ο αρχαίος οικισμός απλωνόταν προς την πλευρά αυτή μέχρι τη θάλασσα. Καταστροφή οικοδομημάτων στο νοτιοδυτικό τμήμα του οικισμού αυτού αναφέρεται ότι έγινε το 1948 από τις λατομικές εργασίες του εργοστασίου ΤΙΤΑΝ.

Η πιο συνταρακτική πάντως καταστροφή είναι η ολοκληρωτική εξαφάνιση από το εργοστάσιο ΤΙΤΑΝ του δυτικού λόφου μαζί με τον φράγκικο πύργο και τα υπολείμματα του ελληνιστικού φρουρίου, που σώζονταν στην κορυφή του, και μαζί με το σπήλαιο του Πανός, χαμηλότερα προς τη βάση του. Η διάλυση του πύργου και η λατόμηση του λόφου έγιναν το 1953…..Το σπήλαιο του Πανός, που η ύπαρξή του στους νοτιοδυτικούς πρόποδες δεν ήταν από πριν γνωστή, ανατινάχτηκε το 1955 από τους δυναμίτες του ΤΙΤΑΝ μαζί με τα τελευταία υπολείμματα του λόφου οι αρχαιολόγοι περισυνέλεξαν ό,τι απέμεινε από το πλούσιο περιεχόμενό του. Το χρονικό αυτής της εξαφάνισης είναι συναρπαστικό στις λεπτομέρειες του (όπως άλλωστε και ολόκληρο το ελευσινιακό χρονικό που φέρει τον τίτλο «τσιμέντα ΤΙΤΑΝ») όχι τόσο για την τακτική του αντιπάλου όσο για τη μονίμως αμφιταλαντευόμενη και αυτόχρημα υποκριτική στάση της Πολιτείας στο θέμα των μνημείων και των αρχαιοτήτων εν γένει…..» (αρχαιογνωστικό περιοδικό HOROS 1985, συνέντευξη της προϊσταμένης της Γ΄ εφορίας αρχαιοτήτων Θεοδώρας Καράγιωργα-Σταθακοπούλου και περιοδικό «πόσιμον ύδωρ» τεύχος 6, χειμώνας 2002).

 

Η  Κοσμητεία Εθνικού Τοπίου και Πόλεων, με πρόεδρο τον Δημ. Πικιώνη, σε έκκληση που «συνετάγη εν Ελευσίνι τη 5^η Ιουλίου 1966, εν τω χώρω των μεγάλων Προπυλαίων του Ιερού, των οποίων τα λευκά Πεντελικά μάρμαρα, άτινα είχε σεβαστή ο χρόνος, παρεμορφώθησαν και διαρκώς αλλοιούνται εκ των πλήρως τσιμέντων καπνών», αναφέρει «το ιερόν της Ελευσίνος και η πέριξ αυτού περιοχή, έχουν μεταβληθή εις αληθή κόλασιν εκ της γειτνιάσεως των αδηφάγων εργοστασίων, και όλως ιδιαιτέρως του εργοστασίου τσιμέντων, το οποίον εκτός της πρωτοφανούς και ανηλεούς καταστροφής του τοπίου, της εξαφανίσεως πολυτιμοτάτων ερειπίων και μνημείων της αρχαιότητος (παλαιότερον του θεάτρου του επί του σταδίου κλπ πρότινων δε ετών σπηλαίου του Πανός, όπερ ανετινάχθη, τμήματος των τειχών της Ελευσινιακής ακροπόλεως και πολλών άλλων, μέχρι και του Ενετικού πύργου, όστις απετέλει και αυτός μνημείον μιας εποχής της ιστορίας μας), ερεύγεται συνεχώς δια των καπνοδόχων του καπνού περιέχοντας κόνιν τσιμέντου, η οποία, αφ’ ενός μεν επικάθηται επί των μαρμάρων και των άλλων ερειπίων του αμέσως γειτνιάζοντος ιερού και συντελεί εις την καταστροφήν των όσων εσεβάσθησαν οι αιώνες και απεκάλυψεν η αρχαιολογική σκαπάνη μνημείων, το δε εισπνέεται υπό των κατοίκων και υπονομεύει την υγείαν αυτών…και πάντα τα ανώτατα πνευματικά ιδρύματα, τας πολιτιστικάς οργανώσεις της χώρας και τα άτομα τα αντιλαμβανόμενα και αισθανόμενα το βάρος της ηθικής ευθύνης, την οποίαν φέρομεν οι Έλληνες έναντι της πεπολιτισμένης ανθρωπότητος και της ιστορίας, και ζητεί όπως το ταχύτερον δυνατόν, τα εργοστάσια παύσουν το καταστρεπτικόν έργον των, μέχρις ότου σταδιακώς απομακρυνθούν εκ του εναπομείναντος Ιερού χώρου της Ελευσίνος…» (πόσιμον ύδωρ, τεύχος 4, καλοκαίρι 2002).

 

Αυτά τα ολίγα για την ιστορία.

Τα τελευταία χρόνια ο ΤΙΤΑΝ επιδιώκει να ξανα-αλλοιώσει το τοπίο στη προσπάθειά του σβήσει τα σημάδια του παρελθόντος. Ο καταφαγωμένος δυτικός λόφος, με τα τρία εναπομείναντα κομμάτια, αποτελούν ένα νέο τοπόσημο, χαρακτηριστικό της σημερινής Ελευσίνας. Ένα μνημείο που συμβολίζει την καταστροφή του ανθρώπινου, φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος απ’ τις δραστηριότητες του αδηφάγου κεφαλαίου. Ένα κομμάτι της νεώτερης ιστορίας που υπενθυμίζει την «ανάπτυξη τύπου Ελευσίνας». Ένα διατηρητέο  μνημείο.

Ο ΤΙΤΑΝ θέλει να το εξαλείψει, αλλά δεν θέλει να απομακρυνθούν οι βιομηχανικές εγκαταστάσεις του απ’ την παραλία. Η τακτική του είναι γνωστή. Προσπάθησε κατ΄αρχάς, με την σύμφωνη γνώμη της σημερινής Δημοτικής Αρχής (στις πρώτες θητείες της) να περάσει το «όραμα» της εξομάλυνσης αυτών των απόκοσμων υπολειμμάτων. «Σεληνιακά τοπία» τα είχαν ονοματίσει σε μια ανακοίνωση του Δήμου. Αφήνοντας να εννοηθεί ότι αυτά δεν αρμόζουν πλέον στην Ελευσίνα των ΑΙΣΧΥΛΕΙΩΝ, του πεζόδρομου της Νικολαΐδου και του πεζοποδηλατόδρομου της Ίριδος (Αφων Μουρίκη). Υπήρξαν πολλαπλές αντιδράσεις και το έργο δεν προχώρησε παρά την μακέτα που είχε τοποθετηθεί μέσα στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου για να εμπεδώσουμε το μεγαλεπήβολο έργο.

Επανέρχεται τώρα με ένα νέο όραμα για την πόλη. Χρηματοδοτεί μελέτη για την «ανάπλαση των παλαιών λατομείων» και αναθέτει σε μια ομάδα καθηγητών του Πολυτεχνείου να την εκπονήσει.

Η μελέτη παρουσιάζεται στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου Ελευσίνας στις 22/11/13. Η μελέτη περιορίστηκε στο χώρο που είχε επιλέξει το ΤΙΤΑΝ, σε χώρο όμως που έχουν ιδιοκτησίες και τρίτοι (και αυτό είναι το αξεπέραστο πρόβλημα, εκτός της χρηματοδότησης και άλλων, για την υλοποίηση της πρότασης). Δεν ακούμπησε καθόλου την νότια πλευρά του λόφου, γιατί εκεί θίγονται τα συμφέροντα του ΤΙΤΑΝ, ούτε μιλούσε για απομάκρυνση όλων των οχλουσών δραστηριοτήτων (εργοστάσιο τσιμέντων, διαλυτήρια πλοίων, ΚΔΑΥ κλπ). Λογικό. Αφού ο ΤΙΤΑΝ πληρώνει την μελέτη, οι μελετητές, με μια ομολογουμένως εμπνευσμένη προσπάθεια, περιορίστηκαν στα πλαίσια που τους έθεσε ο εργοδότης.

Στην αίθουσα ήταν και ο πρόεδρος του σωματείου «διάζωμα» Σταύρος Μπένος που ανέλαβε  να περάσει στους παρευρισκόμενους  το «μεγάλο όραμα» της ενοποίησης των αρχαιολογικών χώρων της Ελευσίνας χωρίς όμως να θιγούν τα συμφέροντα των βιομηχανιών και κυρίως του ΤΙΤΑΝ. Μας είπε ότι «ο Παπαλεξόπουλος τον έκανε να ριγήσει απ’ το ενδιαφέρον του για αυτόν τον τόπο». Καταλάβαμε ότι οι ιδιοκτήτες του ΤΙΤΑΝ δεν έχουν σκοπό να απομακρυνθούν απ’ την παραλία και ψάχνουν «οράματα» και «οραματιστές», που τους χρηματοδοτούν αφειδώλευτα, για να πραγματοποιήσουν τα σχέδιά τους.

Πέρα απ’ την εξαιρετική δουλειά των μελετητών, αυτά τα «οράματα» του Μπένου μας συννέφιασαν την ψυχή. Χρειάζεται αγώνας για να γίνει η Ελευσίνα παραλιακή πόλη. Μας παρότρυνε να μη βάζουμε σύνορα στα οράματά μας, να ανοιχτούμε στην ουτοπία. Όταν του θέσαμε το ρεαλιστικό στόχο της απομάκρυνσης του ΤΙΤΑΝ και την ένταξη στην «ενοποίηση των αρχαιολογικών χώρων» και του μοναδικού και ανεπανάληπτου ΚΡΟΝΟΥ, προσπάθησε να μας «προσγειώσει(!)». Δεν χωράει στα όνειρα η απομάκρυνση των βιομηχανικών εγκαταστάσεων του χρηματοδότη.

Οι εκπρόσωποι της δημοτικής αρχής, δήμαρχος και αντιδήμαρχος, παρέμειναν αμίλητοι. Ούτε με τον χορηγό ούτε με τους κατοίκους. Άβουλοι και αμίλητοι.

Εκτός από τις ενδιαφέρουσες παρεμβάσεις πολιτών, η μόνη συλλογικότητα που παρενέβη με ολοκληρωμένες προτάσεις ήταν η δημοτική κίνηση Ελευσίνας- Μαγούλας «ΕΝΕΡΓΗ ΣΥΜΠΟΛΙΤΕΙΑ».

Για να καταλήξουμε.

Η Ελευσίνα είναι μια πόλη παγκόσμιου ενδιαφέροντος για την ιστορία της και της αρχαιότητές της. Η πόλης είναι παράδειγμα αλόγιστης και ασύδοτης καταστροφής. Στους ώμους μας έχει πέσει το βαρύ καθήκον να φέρουμε την Ελευσίνα εκεί που της αξίζει. Να αναδείξουμε την Αρχαία μας κληρονομιά, να διατηρήσουμε τα μνημεία της νεώτερης βιομηχανικής μας ιστορίας.

Να γίνει, επί τέλους, η Ελευσίνα παραλιακή πόλη.

Να μεταφερθεί το εμπορικό λιμάνι έξω απ’ τον οικιστικό ιστό της πόλης.

Να ανοίξει ο δημόσιος παραλιακός δρόμος που παράνομα κλείνει με μπάρες το ΤΙΤΑΝ άμεσα. ΤΩΡΑ!!  (αίτημα που το είχε και ο Ενωτικός Συνδυασμός στο πρόγραμμά του 2007-2010, που όμως μετά το απέσυρε και δεν το αναφέρει στο τελευταίο του πρόγραμμα και ούτε τώρα, εκτιμώ, θα το αναφέρει).

Να απομακρυνθούν οι βιομηχανικές εγκαταστάσεις του ΤΙΤΑΝ (αίτημα που έβαζε ο Πικιώνης απ’το1966)  με ένα πρόγραμμα ρεαλιστικό, ελέγξιμο και χρονικά συγκεκριμένο (περιορισμένο). Καθώς και όλες οι οχλούσες δραστηριότητες στην Βλύχα (διαλυτήρια, ΚΔΑΥ κλπ).                                                                                                                                  Να ενοποιηθεί όλο το παραλιακό μέτωπο από Σαρανταπόταμο μέχρι Βλύχα.

Στην ενοποίηση των αρχαιολογικών χώρων να ενταχθούν και τα μνημεία της βιομηχανικής μας κληρονομιάς (ΚΡΟΝΟΣ, βιομηχανικά κτίσματα ΤΙΤΑΝ, βερνικοχρωμείο ΙΡΙΣ κλπ).

Τότε να γίνει μια συνολική μελέτη για ολόκληρο την δυτικό λόφο χωρίς οχλούσες δραστηριότητες και βιομηχανικές εγκαταστάσεις μέσα στα Ιερά της παγκόσμιας κληρονομιάς των Ελευσινίων Μυστηρίων. Μια μελέτη που να ξεκινάει απ’ το θαλάσσιο μέτωπο, συνολική, που θα περιλαμβάνει τις Αρχαιότητες το εναπομείναν ελευσινιακό τοπίο, τον καταφαγωμένο δυτικό λόφο, μνημείο μοναδικό της βαρβαρότητας των νεωτέρων επιδρομέων (Σφυρόερας, ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ), τοπόσημο πλέον της πόλης. Και εκεί, σε αυτή τη συνολική μελέτη, να ενταχθούν όλες οι καταπληκτικές προτάσεις των μελετητών του ΕΜΠ που μας παρουσιάστηκαν στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου.

 

 

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ΜΕΛΕΤΗΣ ΑΝΑΠΛΑΣΗΣ ΠΑΛΑΙΩΝ ΛΑΤΟΜΕΙΩΝ ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ: Θ.ΜΙΛΗΣΗΣ

           Η πόλη εδώ και έναν αιώνα δεν συνυπάρχει αρμονικά με τις βιομηχανίες, που ρυπαίνουν βίαια το περιβάλλον της.

           Αυτή η συνθήκη διαμορφώθηκε σε βάρος της φυσιογνωμίας της πόλης και της ιστορικής της σημασίας ανά τους αιώνες.

           Ο αρχαιολογικός χώρος-λόφος ήταν ο πόλος που γύρω του αναπτύχθηκε η πόλη, αλλά και αυτός που σε ιδεολογικό επίπεδο συνέβαλε-συμβάλλει αποφασιστικά στην σύνθεση του ιδεολογήματος (ελληνισμού), που συνέχει την νέα μας κρατική οντότητα.

           Η παρουσία της τσιμεντοβιομηχανίας «Τιτάν» από τις αρχές του 20^ου αιώνα (1902) μέχρι σήμερα συνδέεται, εκτός όλων των άλλων, με την υποβάθμιση της ποιότητας ζωής στην πόλη μας.

           Η σημερινή εμφάνιση της εταιρείας «Τιτάν» ως χρηματοδότη (κατόπιν όχλησης) της πρότασης – μελέτης τοπιακής ανάπλασης, δεν αφορά την ανάπλαση των παλαιών λατομείων, αλλά του ότι απόμεινε από το δυτικό μέρος του αρχαιολογικού χώρου, που φυσικά «φαγώθηκε» από την τσιμεντοβιομηχανία για να παραχθεί ύλη – προϊόν και η εμπορία του. Φυσικά και δεν είναι χρηματοδότης του έργου που, υποκριτικά, προτείνει.           Δεν έχω στοιχεία, αλλά μπορεί να αποδειχθεί στο μέλλον, ότι με δικά μας χρήματα, μέσω κάποιου προγράμματος «ανάπλασης» και στα πλαίσια κάποιας «βιώσιμης ανάπτυξης», να γίνεται το κουμάντο αυτό.

         Πολλές γενιές συμπολιτών μας στο πέρασμα του χρόνου πάλεψαν ενάντια στο «Τιτάν», σε μάχη με τις εξώφθαλμες ρυπογόνες συνθήκες, που επιβλήθηκαν στην πόλη. Εδώ πρέπει να μνημονεύσουμε και την επιστολή των 6 προσωπικοτήτων των γραμμάτων και των τεχνών, στην δεκαετία του ΄60, που καλούσαν τον υπουργό να μην  ενδώσει στην αποβολή της Ελευσίνας από τον επίσημο τουριστικό σχεδιασμό, χάριν του αίσχους του Τιτάνα.

         Η τσιμεντοβιομηχανία «Τιτάν» επέβαλε το δικό της καθεστώς, «τρώγοντας» αδιάντροπα αρχαιολογική ύλη. Με συμπαραστάτες πολλούς Εφιάλτες, που προβάλλονται μέχρι τις μέρες μας και με την πάγια τακτική να βρεθούν πολλοί «εύκολοι» εταίροι, που εργολαβικά σχεδόν αναλαμβάνουν να υποστηρίξουν τα συμφέροντά της εναντίον της πόλης.

        Η τσιμεντοβιομηχανία «Τιτάν» πάντα ήθελε να εμφανίζει τον εαυτό της προστάτη   των αρχαιοτήτων, αλλά η αλήθεια  είναι ακριβώς το αντίθετο.

        Το κλειδί για να κατανοήσουμε την σημερινή πρόταση είναι, ότι ο χώρος δεν είναι πολεοδομημένος, δηλαδή εκκρεμούν χρήσεις γής  του συνόλου αυτής της διαφορετικής και ιδιαίτερης ενότητας της πόλης, που εκτείνεται δυτικά και περιμετρικά του αρχαιολογικού λόφου, παραθαλάσσια μέχρι και το λιμάνι της Βλύχας, στα σύνορα με την ΠΥΡΚΑΛ, την παλαιά Εθνική Οδό Αθηνών-Κορίνθου, την Ηρώων Πολυτεχνείου και μέχρι την δυτική είσοδο του αρχαιολογικού χώρου ή δυτική είσοδο εργοστασίου «Τιτάν». Αυτό αναφέρεται, αλλά ως «υπονόηση» στην τελευταία σελίδα της μελέτης.

         Το κύριο μοντέλο της αρνητικής ανάπτυξης που επικράτησε στην πόλη, με κύριο εκφραστή την επιχείρηση «Τιτάν» είναι:

 

Δίνω δουλειά και παίρνω:       1. Αέρα (σπέρνω ρύπανση)

                                                 2. Θάλασσα (στερώ ψάρεμα, κολύμπι, αναψυχή)

                                                 3. Γη (ανεπανόρθωτος τραυματισμός του τοπίου και του

                                                            αρχαιολογικού χώρου).

Δηλαδή, δίνω δουλειά και  παίρνω ζωή. Ε, δεν είναι και λίγο!

 

         Αυτό το μοντέλο έχει προ καιρού χρεωκοπήσει και ο οικολογικός και ιστορικός σεβασμός που διακρίνει τις σύγχρονες κοινωνίες αποτελεί πια διεθνή πρακτική. Πρέπει και στην πόλη μας να κυριαρχήσει, αφού η πόλη είναι που έχει δώσει τόσα πολλά.

         Η χρονική στιγμή, που εμείς συζητάμε αυτά, είναι ιδιαίτερα φορτισμένη «μνημονιακά», με γενική ανεργία 30%, συσίτια, επιδρομές φόρων, νεναική ανεργία στο 60%, μετανάστευση, αυτοκτονίες, αδιέξοδα. Η εταιρεία «Τιτάν» προσαρμόστηκε γρήγορα στις νέες συνθήκες με απολύσεις, βαπτισμένες «οικοθελείς αποχωρήσεις», με εργαζόμενους περίπου 40, εκεί που άλλοτε δούλευαν εκατοντάδες.

        Δεν είναι λοιπόν η εταιρεία «Τιτάν» αξιόπιστος εταίρος της πόλης γιατί εδώ και 110 χρόνια ασελγεί συνειδητά πάνω στο σώμα της πόλης και το έγκλημα είναι διαρκές .... (ίσως καθοσιώσεως). Βέβαια, τώρα αναφερόμαστε στον διεθνή όμιλο εταιρειών «Τιτάν» με εργοστάσια στην Αμερική, Αίγυπτο, Ισραήλ, Τουρκία, Αλβανία και δεν ξέρω πού άλλού. Η λογική να μας αντιμετωπίζουν ως ιθαγενείς, ίσως, να προέρχεται από εκεί, τώρα όμως μας φέρνουν προς εντυπωσιασμό καθρεφτάκια – μελέτες.

      Είναι καιρός να σταματήσει. Τουλάχιστον για να μην γράψει κάποιος νεώτερος ποιητής

«...εκεί που χωριάτες παζαρεύουν μελέτες ανάπλασης...».

      

 

        Αυτό που πρέπει τώρα να κάμει η εταιρεία «Τιτάν» είναι «ευγενικά» να φύγει από την πόλη, μαζί με τα κτήρια, τις εγκαταστάσεις της, που πάντα φροντίζει πονηρά να γκρεμίζει για να χάνονται τα ιστορικά ίχνη των ανθρώπινων δραστηριοτήτων. 

 

        Ο χώρος που η «Τιτάν»  διαμόρφωσε και τώρα προτείνει τάχα να αναπλαστεί, μάλλον με «ου-τοπία» μοιάζει παρά με γή που φιλοξενεί άνθρωπο. Μια επίσκεψη θα πείσει.

         Ως προς τον ορθολογισμό των ιδεών προτάσεων που διατυπώνω, παρακαλώ να δούμε με μια αντιστροφή άλλους ιστορικούς χώρους, π.χ. Δελφοί με «Τιτάν», Ολυμπία με «Τιτάν», Μυκήνες με «Τιτάν», Κνωσσό με «Τιτάν»... άντε και Ακρόπολη με .... Τα συμπεράσματα δικά σας.

         Συνειδητοποιείται νομίζω εύκολα το πιο στρεβλό καθεστώς που έχει επιβληθεί ίσως και με την δική μας αδρανή στάση. Πραγματικά υπάρχει έλλειμα. Για φανταστείτε την πόλη χωρίς «Τιτάν», «να δείτε», τι πόλη είμαστε;

 

          Κλείνω με αυτό που  είδε τόσο εύστοχα ο εικαστικός καλλιτέχνης Γιάννης Κουνέλης -  τον χώρο μας  «...ως  χώρο της αιωρούμενης κοτρώνας (λίθου)» στην εικαστική παρέμβαση – σκηνικό του Ασχύλειου νικητή και ηττημένου της Τροίας Αγαμέμνονα (παράσταση θεάτρου «Άτις» Αισχύλεια 2011). Ο Δήμος μας φρόντισε τόσο γρήγορα να απαλλαγεί από την ευθύνη της διαχείρισης αυτής της εικαστικής παρέμβασης, που την πέταξε ως ανάθεμα δίπλα από το «Τιτάν»...

 

«... Και ο 21^ος αιώνας ανήκει στο διώξιμο των περιττών...»

 

ΝΑ ΓΙΝΕΙ Η ΕΛΕΥΣΙΝΑ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΠΑΡΑΛΙΑΚΗ ΠΟΛΗ - ΝΑ ΕΛΕΥΘΕΡΩΘΟΥΝ ΟΙ ΑΚΤΕΣ ΜΑΣ

Λίγους μήνες πριν τις Δημοτικές εκλογές και δεν μιλά κανείς για την παραλία μας και τις ακτές μας. Η νέα Δημοτική Κίνηση Ελευσίνας - Μαγούλας ΕΝΕΡΓΗ ΣΥΜΠΟΛΙΤΕΙΑ οφείλει όχι μόνο να ανοίξει τη συζήτηση για το θέμα, αλλά να καλέσει και τους κατοίκους του Δήμου μας σε κινητοποιήσεις, απέναντι σε μία Δημοτική Αρχή που φαίνεται να έχει συμβιβαστεί πλήρως με τους βιαστές της θάλασσας, των ακτών, της παραλίας.

Αυτό το κείμενο κατατίθεται για να ξεκινήσει η συζήτηση και βέβαια να αποτελέσει μέρος του Προγράμματος της Κίνησης ΕΝΕΡΓΗ ΣΥΜΠΟΛΙΤΕΙΑ.

 

Μετά από δεκαετίες συσσώρευσης δραστηριοτήτων στις ακτές και στον κόλπο της Ελευσίνας, η κατάσταση σήμερα είναι απογοητευτική αν την κρίνουμε με βάση τα συμφέροντα των κατοίκων.

Το συντριπτικά μεγαλύτερο κομμάτι των ακτών μας είναι κατειλημμένο από δραστηριότητες βιομηχανικές (παραγωγικές ή αποθηκευτικές ή φορτοεκφόρτωσης) και βεβαίως και λιμενικές.

 

Η ΘΑΛΑΣΣΑ

Ο κόλπος της Ελευσίνας γεμίζει με αρκετά πλοία που είτε περιμένουν φόρτωση ή εκφόρτωση είτε έχουν παροπλιστεί και οι εφοπλιστές τα αποθέτουν ως άχρηστα εδώ σε έναν κόλπο που έχει χαρακτηριστικά φυσικού λιμανιού, για να μην πληρώσουν το κόστος είτε ελλιμενισμού τους είτε να τα πάνε για διάλυση.

Εκατομμύρια τόνοι πετρελαιοειδών διακινούνται στον κόλπο της Ελευσίνας και ένα πιθανό ατύχημα θα τον νεκρώσει ανεπανόρθωτα.

Άγνωστη η σύνθεση των αποβλήτων στη θάλασσα από τις μεγάλες βιομηχανίες και κυρίως τα 2 Διυλιστήρια.

 

Τι πρέπει να απαιτήσουμε για τη θάλασσα;

 

·         Πλήρη προστασία του κόλπου της Ελευσίνας με:

o   απομάκρυνση των παροπλισμένων πλοίων και να μην έρθει ποτέ κανένα πια για να παροπλιστεί εδώ.

o   σύνταξη μελέτης επικινδυνότητας και περιβαλλοντικών επιπτώσεων για τη διακίνηση των πετρελαιοειδών στον κόλπο και δημόσια συζήτηση γι αυτήν.

o    καθημερινός έλεγχος όλων των αποβλήτων στον κόλπο της Ελευσίνας και πέρα από τα διοικητική όρια του Δήμου μας, με ευθύνη του ΥΠΕΚΑ και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

 

ΟΙ ΑΚΤΕΣ

Από τον 19^ο αιώνα οι ακτές μας καταλαμβάνονται από Βιομηχανίες, αφού ο πιο φθηνός τρόπος να εκφορτώσει ή να φορτώσει κανείς ήταν να φτιάξει μία «σκάλα» στην ακτή. Η «ευκολία» αυτή συνεχίζεται και στον 21^ο αιώνα, με συστηματική βέβαια οικοπεδοποίηση της θάλασσας (βλέπε Χαλυβουργική ή Βλύχα) ώστε να μεγαλώσουν οι χώροι προς φορτοεκφόρτωση ή αποθήκευση ή δωρεάν απόρριψη μπάζων.

Οι ακτές που ανήκουν στον Δήμο μας δεν είναι καθόλου μεγάλου μήκους. Αλλά είναι προφανώς μεγάλου ενδιαφέροντος.

Από Ανατολικά ξεκινάμε :

Χαλυβουργική, εκβολές Σαρανταπόταμου, Αλιευτική, Μπακόπουλος, διάφορα σκουπίδια, επισκευαστική βάση Λιμενικού Σώματος, λιμάνι σκαφών αναψυχής, λιμάνι για απροσδιόριστες δραστηριότητες (από εκεί διακινήθηκαν τα σκουπίδια της Μυκόνου πχ),  ένα μικρό κομμάτι  ελεύθερης ακτής μπροστά στον «Κρόνο», δεύτερο λιμάνι σκαφών αναψυχής, παλιές «σκάλες» εργοστασίων, λιμανάκι ψαράδων, εμπορικό λιμάνι, παλιό εμπορικό λιμάνι, ένα μικρό κομμάτι  ελεύθερης ακτής μπροστά στου «Φονιά» και την παλιά Αμερικάνικη βάση, προβλήτα για φορτοεκφορτώσεις καυσίμων, λιμενικές εγκαταστάσεις ΤΙΤΑΝ, τα βραχάκια με το αίσχος του «Σάββα», προβλήτα για φορτοεκφόρτωση και αποθήκευση αδρανών υλικών, ΠΥΡΚΑΛ, ΠΕΤΡΟΛΑ και κλείνουμε με Ναυπηγεία Ελευσίνας.

Πιάνεται η ανάσα σου μόνο να τα διαβάσεις, όχι να τα ζείς...

Ορισμένοι καμαρώνουν για το Εμπορικό λιμάνι και ονειρεύονται και επέκταση δραστηριότητας για ένα ακόμη «success story». Μας κρύβουν όμως ότι όλα τα containers έχει συμβολαιοποιηθεί να διακινούνται από τον Πειραιά και ότι εδώ διακινούνται μόνο χύδην φορτία και φορτία σε παλέτες. Στην καρδιά του οικιστικού ιστού της Ελευσίνας διακινούνται χύδην φορτία.  Και δεν φθάνει αυτό, ο Οργανισμός Λιμένος Ελευσίνας (ΟΛΕ) έχει στην ευθύνη του όλες τις ακτές πλην αυτών που βρίσκονται μπροστά στις μεγάλες βιομηχανίες και ονειρεύεται νέες δραστηριότητες που θα του φέρει έσοδα!

 

Τι πρέπει να απαιτήσουμε για τις ακτές;

 

·         Ο ΟΛΕ να κρατήσει στη ευθύνη του μόνο το Εμπορικό Λιμάνι, το οποίο, θεσμοθετημένο μόνο για χύδην φορτία, πρέπει ΑΜΕΣΑ να απομακρυνθεί από την καρδιά του οικιστικού ιστού και να μεταφερθεί είτε δυτικότερα στην ακτή της ΠΥΡΚΑΛ όπως παλαιότερα είχε προταθεί είτε ανατολικότερα στον κόλπο της Ελευσίνας, μετά τα όρια του Δήμου Ελευσίνας. Να ελευθερωθεί ΤΩΡΑ η έκταση του Εμπορικού Λιμανιού από δραστηριότητες φορτοεκφόρτωσης και αποθήκευσης. 

·         Να απομακρυνθούν ΑΜΕΣΑ όλες οι ρυπογόνες δραστηριότητες απ’ την παραλία (διαλυτήρια Μπακόπουλου, επισκευαστική βάση σκαφών Λιμενικού Σώματος κλπ στον ανατολικό τομέα, διαλυτήρια Σάββα, φορτοεκφορτώσεις και αποθήκευση αδρανών κλπ στον δυτικό τομέα) και να μη διακινούνται φορτία εκτός Εμπορικού Λιμανιού, όπως γίνεται σήμερα στα «μουλωχτά» από το λιμάνι στη γωνία του «Κρόνου».

·         Η παράκτια ζώνη, πλην λιμενικών εγκαταστάσεων (εμπορικό λιμάνι και λιμάνια σκαφών αλιείας και αναψυχής), όχι μόνο να μην εκποιηθεί ή να δεχθεί νέες δραστηριότητες, αλλά να αποδοθεί στον Δήμο Ελευσίνας, και να εξωραϊστεί για χρήση από για τους κατοίκους, για κοινόχρηστες και κοινωφελείς λειτουργίες.

·         Να προστατευτούν και να αναδειχτούν οι υγροβιότοποι της παραλίας (εκβολές Σαρανταπόταμου, Σούρες).

 

Η ΠΑΡΑΛΙΑΚΗ ΖΩΝΗ

Δεν φτάνει που έχουν καταλάβει τις ακτές μας, δεν μας έχουν αφήσει καν παραλιακή ζώνη.

Είτε σαν συνέχεια των δραστηριοτήτων στις κατειλημμένες ακτές είτε σαν διευκόλυνση αυτών των δραστηριοτήτων, δεν έχουμε καν παραλιακή ζώνη, δηλαδή διαφυγή της πόλης προς την ακτή. Για να μην απαριθμήσουμε πάλι καταλήψεις και βρωμιές, επισημαίνουμε μόνο ότι ακόμη και ο Δήμος Ελευσίνας έχει καταλάβει παραλιακή ζώνη με το ΚΔΑΥ, προφανώς γιατί συνάδει με το γειτονικό χάλι του «Σάββα» ή επιμένει σε «αξιοποίηση» χώρων παλαιών εργοστασίων από ιδιώτες, μεγάλους και μικρούς.

Αλλά και 2 έρημα πάρκα στη Δραγούμη και Κανελλοπούλου, από τους ελάχιστους ελεύθερους χώρους πρασίνου στην πόλη μας, τα διαχειρίζεται ο ΟΛΕ και πάλι με κριτήριο πόσα έσοδα θα έχει.   

 

Τι πρέπει να απαιτήσουμε για την παραλιακή ζώνη;

 

·         Η παραλιακή ζώνη που δεν έχει οικοδομηθεί, όχι μόνο να μην εκποιηθεί ή να δεχθεί νέες δραστηριότητες, αλλά να αποδοθεί στον Δήμο Ελευσίνας, και μαζί με αυτήν που κατέχει ο Δήμος (πχ ΚΔΑΥ) να εξωραϊστεί για χρήση από για τους κατοίκους, για κοινόχρηστες και κοινωφελείς λειτουργίες.

·         Να διασωθούν και να δοθούν για επανάχρηση με πολιτιστικό περιεχόμενο τα ιστορικά βιομηχανικά κτίρια (ΚΡΟΝΟΣ, βερνικοχρωμείο ΙΡΙΣ, ΒΟΤΡΥΣ, ΕΛΑΙΟΥΡΓΙΚΗ κλπ).

·         Να βρεί διέξοδο ο Αρχαιολογικός χώρος στην παραλία μέσω του νέου Μουσείου που έχει προταθεί στο χώρο του ΕΛΑΙΟΥΡΓΕΙΟΥ.

·         Να απομακρυνθούν δραστηριότητες που παράτυπα ή και παράνομα εγκαταστάθηκαν στην παραλία, όπως το JUMBO κλπ.

·         Το εργοστάσιο του ΤΙΤΑΝ αποτελεί από μόνο του ένα ειδικό κεφάλαιο, αφού οι δραστηριότητές του (παραγωγή, αποθηκευτικοί χώροι, φορτοεκφορτώσεις, λιμενικές εγκαταστάσεις) αποκόπτουν ουσιαστικά τα υπό ανάπλαση παλαιά λατομεία και το Δυτικό Νεκροταφείο με τον κυρίως Αρχαιολογικό χώρο (Τελεστήριο και λοιπά σχετικά με τα Ελευσίνια Μυστήρια). Δεν είναι δυνατόν να συνεχίσει να πνίγεται ο λόφος των Αρχαιοτήτων, που δεν είναι μόνον το Ιερό και η Ανατολική πλευρά, είναι και η Δυτικά πλευρά που καθόλου δεν έχει ανασκαφεί.

·         Να ανοίξει επί τέλους ΑΜΕΣΑ, για ελεύθερη πρόσβαση, ο δημόσιος παραλιακός δρόμος  μέσα απ’ τις εγκαταστάσεις του ΤΙΤΑΝ.

·         Η ειλημμένη απόφαση για παύση της παραγωγικής δραστηριότητας του ΤΙΤΑΝ μέχρι το 2017 πρέπει να συνοδευτεί και από την ταυτόχρονη παύση φορτοεκφόρτωσης οποιουδήποτε χύδην φορτίου στις σημερινές λιμενικές εγκαταστάσεις του ΤΙΤΑΝ και να εξυπηρετηθεί το εργοστάσιο από το νέο εμπορικό λιμάνι. Επίσης να παύσει οποιαδήποτε υπαίθρια αποθήκευση χύδην υλικών στην περιοχή του ΤΙΤΑΝ και να ενοποιηθεί ο χώρος των παλαιών ανενεργών λατομείων και του Δυτικού Νεκροταφείου με τον Αρχαιολογικό χώρο. Έτσι κι αλλιώς η άδεια λειτουργίας για τις σημερινές δραστηριότητες του ΤΙΤΑΝ λήγει την 1-3-2017 και δεν πρέπει να ανανεωθεί.

 

Η ΕΛΕΥΣΙΝΑ, η πόλη που ονειρευόμαστε, πρέπει να έχει ελεύθερες ακτές και ελεύθερη παραλία, σε όλο το μέτωπο του οικιστικού ιστού και του Αρχαιολογικού χώρου, από το Καλυμπάκι έως τη Βλύχα, με εξαίρεση τα λιμάνια σκαφών αναψυχής και αλιέων, χωρίς οποιαδήποτε διακίνηση φορτίων σε αυτήν την έκταση. Ένας τέτοιος σχεδιασμός ούτε μπορεί να γίνει αλλά ούτε πολύ περισσότερο να υλοποιηθεί από τη σημερινή Δημοτική Αρχή.

Εμείς και μπορούμε και θέλουμε.

 

του Ηλία Μοναχολιά

imonacholias@yahoo.com